ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢١٥ - *(باب امورى از قبيل عمل جنسى و فحش و كلام) * *(زشت و سخن دروغ و گفتن«لا و الله، و بلى و الله) * *(كه در ايام حج اجتناب از آن بر محرم واجب است) *

آن گفته است: لازم نيست كه حاج روزهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذى الحجّه را در منى بماند، و به رمى جمرات بپردازد، و طواف و سعى را بعقب اندازد، و بمكّه كوچ نكند بلكه ميتواند اين وظيفه (كوچ) را در ظرف دو روز انجام دهد.

پس كسى كه مناسك (نفر) خود را شتابان در ظرف اين دو روز انجام دهد، گناهى بر او نيست، و همچنين كسى كه ماندن در منى را ادامه دهد، گناهى بر او نيست و اين احكام براى كسى است كه تقوى پيشه سازد (از بعض محرّمات احرام) زيرا ملاك عمل تقوى است، نه شماره روزها. و امام گفت: چنين حاج در حالتى بشهر و ديار خود بازمى‌گردد كه هيچ گونه گناهى ندارد. پس آن دو راوى از امام پرسيدند كه اگر كسى گرفتار فسوق شود، و دروغى بر زبان آورد چه غرامتى بر عهده خواهد داشت؟ امام گفت: خداى عزّ و جلّ حدّى براى آن قرار نداده است. او ميبايد استغفار كند، و لبّيك بگويد. گفتند: پس اگر كسى بجدال گرفتار شود حكمش چيست؟ فرمود: در صورتى كه افزون از دو بار مجادله كند، اگر در مجادله مصيب بوده ميبايد گوسپندى ذبح كند، و اگر براه خطا ميرفته ميبايد گاوى را بغرامت قربانى كند.

و پدرم- رضى اللَّه عنه- در رساله‌اى كه براى من فرستاد، گفت: از دروغ و قسم دروغ و راست كه همان جدال است بپرهيز، و جدال، گفتن «لا و اللَّه، و بلى و اللَّه» است. پس در صورتى كه يك بار يا دو بار مجادله كنى، و تو صادق باشى چيزى بر ذمّه تو نيست، ولى در صورتى كه سه بار مجادله كنى، و نيز صادق باشى پس خون‌