ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٦٣ - *(باب حق اسب بر صاحبش) *

كه:

«ألا، هلا ألا هلمّ»

، پس هيچ اسبى نماند مگر آنكه در برابر ايشان رام شد، و پيشانى خود را در اختيار ايشان نهاد.

شرح: «هلا، كلمه‌اى است كه در راندن اسب بكار ميرود. و هلمّ يعنى بشتابيد».

* (باب حق اسب بر صاحبش)*

٢٤٦٥- اسماعيل بن أبى زياد (سكونى) به اسناد خود روايت كرد، و گفت:

رسول خدا ٦ گفت: اسب را بر صاحبش حقوقى است: چون فرود آيد علف دادنش را آغاز كند، و چون به آب بگذرد، آن را بر او عرضه كند، و هيچ گاه بصورت او نزند، زيرا كه آن، در مقام حمد پروردگار خود تسبيح ميكند. و جز براى انجام كارى در راه خداى عزّ و جلّ بر پشت آن نايستد، و چيزى افزون از طاقتش بر آن بار نكند، و آن را جز به اندازه توانش راه نبرد.

٢٤٦٦- و شخصى از امام صادق ٧ پرسيد كه: چه وقت حقّ دارم كه اسب زيرپاى خود را بزنم؟ فرمود: وقتى كه زيرپاى تو همان طور كه بطرف آخور ميرود گام نسپارد.

٢٤٦٧- و روايت شده است كه آن حضرت گفت: اسب را بعلّت سر سم‌