ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٣٠ - *(باب اشيائى كه ذبح آنها در حرم) * *(و بيرون بردنشان از حرم جايز است) *

اشارت دارد. و بنا بر اين، منافاتى با جواز قتل بعضى از حيوانات غير مأكول اللحم ندارد. و اما استثناء اين چهار مورد اتفاق است».

٢٣٨٠- و معاوية بن عمّار در باره ماكيان حبش از امام پرسيد، و امام گفت:

آن ماكيان از مقوله شكار نيست، زيرا كه پرنده چيزيست كه ميان آسمان و زمين پرواز كند و بالهاى خود را بيحركت بگسترد.

شرح: «ماكيان حبش گفته‌اند پرنده‌اى است تيره رنگ كه به اندازه و هم وزن مرغ خانگى است. و اصل آن از دريا است. و از گفته بعضى چنين برميآيد كه هر ماكيان اصل آن از حبش است. و امام در باره اين نوع ماكيان گفته است كه آن از مقوله شكار نيست. بلكه شكار آن پرنده‌اى است كه بوسيله پرواز خود را از مخاطر و از دستبرد دشمن حفظ كند. و ماكيان اگر چه مى‌پرد، ولى بمانند كبوتر نيست كه هم «صف» داشته باشد، و هم «دفّ». بلكه فقط داراى دف است».

٢٣٨١- و جميل بن درّاج و محمد بن مسلم گفتند: امام صادق ٧ را در باره ماكيان سندى پرسيدند كه: آيا بيرون بردن آن از حرم جايز است؟ و امام گفت:

آرى. زيرا كه آن در پرواز استقلال ندارد. و در خبرى ديگر: زيرا كه آن بالهاى خود را حركت ميدهد.

٢٣٨٢- و حسن بن صيقل، در باره ماكيان و پرنده مكّه از او سؤال كرد، امام ٧ فرمود: تا زمانى كه «صفّ» نكند از گوشت آن بخور، و آن پرنده كه «صفّ» كند آن را رها كن.