ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٨ - الحاد و جنايات در حرم

عزّ و جلّ «وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً» سؤال كرد. و امام در جواب او فرمود: كسى كه به رسم پناهندگى به حرم داخل شود. او از خشم خداى عزّ و جلّ ايمن است، و وحش و طيرى كه به حرم داخل شوند از آنكه تهييج شوند و يا آزارى به ايشان رسد، ايمن هستند تا زمانى كه از حرم بيرون روند.

الحاد و جنايات در حرم‌

و كسى كه عملى موجب حدّ را در حرم مرتكب شود، در حرم او را كيفر دهند، زيرا كه او حرمتى براى حرم قائل نشده است.

٢٣٢٨- و معاوية بن عمار روايت كرده است كه «نزد امام صادق ٧ شدند، و گفتند پرنده‌اى تيز چنگ بر فراز كعبه است كه هيچ يك از كبوتران حرم بر او نميگذرد، مگر آنكه آن را با منقار و چنگال خود همى زند. امام ٧ فرمود: آن را بدام افكنيد و بكشيد زيرا كه آن دستخوش الحاد شده است.

٢٣٢٩- گفت: و «او را از قول خداى عزّ و جلّ: وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ‌ (حج: ٢٥) (و كسى كه از حق منحرف شود و هر گونه ظلمى را