آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٤٨٢ - فرع دوّم حكم شرب مكرّر با تخلّل حدّ
إنّما يؤتى به في الرابعة يقتل في الرابعة». [١]
٥- وعن محمّد بن الحسن، عن زرارة، عن أحدهما في حديث، قال: سمعته يقول: من شرب الخمر فاجلدوه، فإن عاد فاجلدوه فإن عاد فاقتلوه في الثالثة. [٢]
فقه الحديث: دلالت و سند [٣] روايت مانند روايات قبل است.
ثالثاً: ادلّه رواياتى هستند كه حكم را بر روى هر مسكرى برده است؛ لذا، نبايد توهّم شود قتل در مرتبهى سوّم اختصاص به خمر دارد؛ بلكه در هر مسكرى جارى است.
١- محمّد بن يعقوب، عن محمّد بن يحيى، عن أحمد بن محمّد، عن [و] عليّ بن النّعمان، عن أبي الصّباح الكناني، عن أبي عبداللَّه عليه السلام، قال: كلّ مسكر من الأشربة يجب فيه كما يجب في الخمر من الحدّ. [٤]
فقه الحديث: در اين صحيحه، امام صادق عليه السلام فرمود: حدّى كه در خمر واجب است، در هر شراب مسكرى واجب مىباشد.
كلمهى «من الحدّ» در روايت اطلاق دارد؛ شامل تازيانه و قتل مىگردد. و روايت نسبت به هر مسكرى عموميّت دارد؛ زيرا، فرمود: «كلّ مسكر ...». در نتيجه، به اطلاق روايت تمسّك كرده و مىگوييم: در هر مسكرى، در مرتبهى اوّل و دوّم حدّ تازيانه و مرتبهى سوّم حدّ قتل اقامه مىشود.
٢- وعنه، عن محمّد بن الفضيل، عن أبي الصّباح الكناني، قال: قال أبو عبداللَّه عليه السلام: كان النّبي صلى الله عليه و آله إذا اتي بشارب الخمر ضربه، فإن اتي به ثانيةً ضربه، فإن اتي به ثالثةً ضرب عنقه.
[١]. مرآت العقول، ج ٢٣، ص ٣٣٨.
[٢]. وسائلالشيعة، ج ١٨، ص ٤٧٧، باب ١١ از ابواب حدّ مُسكر، ح ٨.
[٣]. سند روايت مرسل است؛ زيرا، مقصود از «محمّد بن الحسن» در سند، «ابن الوليد» است و او نمىتواند بدون واسطه از «زرارة» روايت داشته باشد.
[٤]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٤٧٣، باب ٧ از ابواب حدّ مسكر، ح ١.