آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٢٢ - فرع چهارم لواط ديوانه با بالغ عاقل

لقتلتك» در حقّ هر دو صادق بوده، و فرقى بين فاعل و مفعول نيست؛ بنابراين، از روايت، نفى حدّ و اثبات تعزير استفاده مى‌شود.

فرع چهارم: لواط ديوانه با بالغ عاقل‌

اگر ديوانه‌اى با عاقلى وطى كند، بر عاقل حدّ جارى مى‌شود؛ امّا نسبت به مجنون محلّ اختلاف است. شيخ مفيد [١] و شيخ طوسى رحمهما الله‌ [٢] مى‌فرمايند: اگر ديوانه فاعل است، بايد حدّ بخورد؛ امّا اگر مفعول واقع شده، حدّ ندارد.- اين بحث در باب زنا نيز مطرح بود و همين نظر را آن‌جا داشتند.-

دليل بر اين مطلب، روايتى است كه در باب زنا به آن تمسّك كرده و به عنوان مستند در باب لواط نيز استفاده مى‌شود. و با اين روايت، مفاد ادلّه‌ى «رفع القلم عن المجنون» [٣] و امثال آن تقييد مى‌شود. روايت اين است:

وعن عليّ بن إبراهيم، عن أبيه، عن عمرو بن عثمان، عن إبراهيم بن الفضل، عن أبان بن تغلب، قال: قال أبو عبداللَّه عليه السلام: إذا زنى المجنون أو المعتوه جلد الحدّ وإن كان محصناً رجم. قلت: وما الفرق بين المجنون والمجنونة والمعتوه والمعتوهة؟ فقال: المرأة أنّما تؤتى والرَّجل يأتي، وإنّما يزني إذا عقل كيف يأتي اللذّة وأنّ المرأة إنّما تستكره ويفعل بها وهي لا تعقل ما يفعل بها. [٤]

فقه الحديث: اين روايت معتبر است. امام صادق عليه السلام فرمود: اگر زانى ديوانه بود، تازيانه مى‌خورد؛ و اگر زن دارد و محصن است، بايد سنگسار شود.- «معتوه» نوعى از جنون است-.

ابان بن تغلب سؤال كرد: فرق بين مرد ديوانه با زن ديوانه در باب زنا چيست؟ چرا اگر

[١]. المقنعة، ص ٧٨٦.

[٢]. النهاية في مجرّد الفقه والفتوى، ص ٧٠٥.

[٣]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣١٦، باب ٨ از ابواب مقدّمات حدود، ح ٢.

[٤]. همان، ص ٣٨٨، باب ٢١ از ابواب حدّ زنا، ح ٢.