آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٦٧ - فرع دوّم حكم بوسيدن از روى شهوت

مرحوم محقّق اين‌جا را نيز مقيّد به عدم رحم‌ [١] و خويشاوندى كرده است. مستفاد از اين قيد، عدم تعزير بر بوسه‌ى شهوت‌آلود دو برادر يا دو پسر عمو است. لذا، ديگران به اين قيد اعتراض كرده‌اند.

در اين مسأله، دو جهت بحث داريم: يكى به مقتضاى عمومات و ديگرى به مقتضاى روايت وارد در خصوص آن.

بحث اوّل: مقتضاى عمومات‌

با قطع نظر از روايتى كه در خصوص اين باب رسيده است، از روايات متعدّدى استفاده مى‌شود اگر مردى، مرد، يا بچّه، يا زن اجنبى، يا دختر و دختربچّه‌اى را به شهوت ببوسد، كار حرامى را مرتكب گشته است. حتّى در بعضى از آن‌ها دارد: «عن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: من قبّل غلاماً بشهوة ألجمه اللَّه بلجام من النّار». [٢]

بنابراين، در تحريم اين عمل بحثى نيست و با قاعده‌ى كلّى كه در آينده بحث مى‌شود، بر هر معصيتى تعزير ثابت بوده، و حكم تمام است. از اين‌رو، صاحب جواهر رحمه الله فرموده است در اين مسأله مخالفى پيدا نكردم و حكم تمام است. [٣]

بحث دوّم: مقتضاى روايت اسحاق بن عمّار

محمّد بن يعقوب، عن عليّ بن إبراهيم، عن أبيه، عن يحيى بن المبارك، عن عبداللَّه بن جبلة، عن إسحاق بن عمّار، قال: قلت لأبي عبداللَّه عليه السلام: مجذم [محرم‌] قبّل غلاماً بشهوة قال: يضرب مائة سوط. [٤]

فقه الحديث: سند روايت مشتمل است بر يحيى بن مبارك كه وثاقتش ثابت نيست؛ هرچند بعضى از متأخّرين وثاقتش را استظهار كرده است.

اسحاق بن عمّار از امام صادق عليه السلام مى‌پرسد: مرد مجذمى پسربچّه‌اى را به شهوت‌

[١]. شرايع الاسلام، ج ٤، ص ٩٤٢.

[٢]. وسائل الشيعة، ج ١٤، ص ٢٥٧، باب ٢١ از ابواب نكاح‌المحرم، ح ١.

[٣]. جواهر الكلام، ج ٤١، ص ٣٨٦.

[٤]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٤٢٢، باب ٤ از ابواب حدّ لواط، ح ١.