آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٧٥ - تعريف و تاريخچهى مساحقه

[حدّ السحق وطرق اثباته‌]

[مسألة ٩- يثبت السَحق وهو وطء المرأة مثلها بما يثبت به اللواط.

وحدّه مائة جلدة بشرط البلوغ والعقل والاختيار محصنة كانت أم لا، وقيل: في المحصنة الرجم، والأشبه الأوّل، ولا فرق بين الفاعلة والمفعولة ولا الكافرة والمسلمة.]

تعريف، راه ثبوت و حدّ مساحقه‌

مرحوم امام در اين مسأله مى‌فرمايد: «سحق» يعنى تماس و اجتماع دو زن با يكديگر؛ و به آن‌چه كه لواط با آن ثابت مى‌شد، ثابت مى‌شود. حدّ آن صد تازيانه است به شرط آن كه مساحقه‌گران بالغ، عاقل و مختار باشند؛ و در اين حدّ، بين محصنه و غير آن، و فاعل و مفعول، مسلمان و كافر فرقى نيست؛ هرچند قولى حدّ محصنه را رجم گفته است؛ ولى اشبه همان صد تازيانه است.

تعريف و تاريخچه‌ى مساحقه‌

مساحقه به اجتماع و تماس دو زن گويند كه مانند لواطِ بين دو مذكّر، دو مؤنّث با هم وطى داشته باشند.

از روايات استفاده مى‌شود اين عمل مانند لواط در زمان حضرت لوط شيوع پيدا كرد. [١] اين يك مسأله‌ى طبيعى است؛ كار مردان در آن زمان كه به انحراف جنسى كشيده شده، و زنانشان را كنار گذاشته و به لواط روى آوردند، اين عكس‌العمل و واكنش را به همراه داشت؛ وجود غريزه‌ى جنسى در زنان مانند مردان، سبب شد آن‌ها نيز براى اطفاى شهوت از هم‌جنس خودشان استفاده كنند.

در روايات آمده است «لاقيس» دختر شيطان اين كار را به آنان آموزش داده و از طريق او رواج پيدا كرد؛ و به مرور زمان ادامه پيدا كرد. [٢]

[١]. وسائل الشيعة، ج ١٤، ص ٢٦١، باب ٢٤ از ابواب نكاح محرم، ح ٣.

[٢]. همان، ح ٥.