آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٤٧٨ - فرع اوّل حكم شرب مكرّر بدون فاصله شدن حدّ

[حكم شرب المسكر كراراً]

[مسألة ١٢- لو شرب كراراً ولم يحدّ خلالها كفى عن الجميع حدّ واحد، ولو شرب فحدّ قتل في الثالثة وقيل في الرابعة.]

حدّ شرب مكرّر مسكر

اين مسأله دو فرع دارد:

١- اگر چند مرتبه شراب خورد و بعد از آن گرفتار شد، بر او يك حدّ مى‌زنند.

٢- اگر پس از هر شرب خمرى حدّ جارى شد، در مرتبه‌ى سوّم او را مى‌كشند. بعضى گفته‌اند: حدّ قتل در مرتبه‌ى چهارم است.

فرع اوّل: حكم شرب مكرّر بدون فاصله شدن حدّ

اگر كسى چند بار مرتكب شرب خمر شده باشد و بيّنه نيز بر آن قائم شود كه سه يا چند بار شراب خورده است، فقط هشتاد تازيانه به او مى‌زنند؛ زيرا، موضوع دليل وجوب حدّ «من شرب المسكر» است و اين عنوان صادق است بر كسى كه يك مرتبه شراب خورده باشد يا چند مرتبه؛ همان طور كه بين مسكر كم و زياد فرق نمى‌گذارند و مى‌گويند: بر هر دو عنوان شرب مسكر صادق است.

اگر به اين مطلب ملتزم نشويم، در اين صورت فردى كه دو ليتر شراب مى‌خورد، بر هر جرعه‌اى كه از گلويش پايين مى‌رود، يك شرب مسكر صادق است؛ پس، بايد بر او چندين حدّ جارى گردد. اين حرف صحيح نيست. بنابراين، مى‌گوييم: آن‌چه مهمّ است، تحقّق عنوان شرب مسكر است؛ خواه به قليل يا كثير، يك يا چند مرتبه محقّق گردد، بين شرب‌ها فاصله باشد يا نه، تا زمانى كه بر شربى حدّ نخورده باشد، همه در حكم يك شرب است و يك حدّ دارد.

اين مسأله شبيه نواقض وضو است كه در باب تداخل اسباب مى‌گوييم: هر ناقضى يك وضو نياز ندارد؛ بلكه اگر نواقض متعدّد بود، يك وضو كافى است.