آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٥١ - فرع اوّل تعزير همخوابگان

مطرح كرده‌اند؛ و در اين مسأله، بحث، اختصاص به اجتماع دو مذكّر زير يك لحاف دارد؛ به خصوص با توجّه به طرح آن به دنبال مسأله‌ى لواط. ما نيز از ايشان تبعيّت مى‌كنيم.

اقوال مسأله‌

١- قول مشهور بين متأخّرين و شيخ طوسى رحمه الله در نهايه‌ [١] و ابن‌ادريس حلّى رحمه الله در سرائر [٢] آن است كه تعداد تازيانه در اين تعزير از سى كمتر نباشد و از نود و نه تجاوز نكند. حاكم شرع مابين اين دو عدد را اختيار مى‌كند.

٢- قول مرحوم صدوق در مقنع‌ [٣] و ابى‌علىّ بن جنيد رحمهما الله‌ [٤] اين است كه به شخص، صد تازيانه زده شود.

٣- قول امام راحل رحمه الله نيز به تعيين نود و نه تازيانه است؛ البته بنا بر احتياط واجب.

دليل قول مشهور متأخّرين‌

بنا بر نظر مشهور، حاكم شرع مخيّر است بين عدد سى تا نود و نه، هر عددى را كه مصلحت مى‌بيند، انتخاب كند. ريشه‌ى اين نظر، جمع بين دو روايت زير است:

١- وعنه، عن القاسم بن محمّد، عن عبدالصّمد بن بشير، عن سليمان بن هلال، قال: سأل بعض أصحابنا أبا عبداللَّه عليه السلام، فقال: جعلت فداك الرَّجل ينام مع الرَّجل في لحاف واحد، فقال ذوا محرم؟ فقال: لا، قال: من ضرورة؟

قال: لا، قال: يضربان ثلاثين سوطاً ثلاثين سوطاً .... [٥]

فقه الحديث: بعضى از اصحاب از امام صادق عليه السلام پرسيد: مردى با مرد ديگرى در يك لحاف مى‌خوابند، حكمش چيست؟ امام عليه السلام فرمود: محرم يكديگرند؟ گفت: نه، فرمود:

ضرورتى اقتضا كرده و رواندازشان منحصر در يك لحاف و هوا سرد بوده است؟ گفت: نه.

[١]. النهاية في مجرّد الفقه والفتوى، ص ٧٠٥.

[٢]. السرائر، ج ٣، ص ٤٦٠.

[٣]. المقنع، ص ٤٣٣.

[٤]. مختلف الشيعة، ج ٩، ص ١٩٣، مسأله ٥٠.

[٥]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣٦٧، باب ١٠ از ابواب حدّ زنا، ح ٢١.