آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٨٦ - فرع دوّم طريق اثبات لواط

فقه الحديث: از امام صادق عليه السلام پرسيدند: مردى با زنى نزديكى كرده امّا منى از او خارج نشده، آيا غسل بر او واجب است؟ امام عليه السلام فرمود: امير مؤمنان عليه السلام مى‌فرمود: وقتى ختنه‌گاه با ختنه‌گاه تماس پيدا كرد، غسل واجب مى‌شود. و مى‌فرمود: چگونه غسل واجب نشود در حالى كه حدّ واجب مى‌شود؟! و فرمود: مهر و غسل بر او واجب مى‌شود.

از اين روايات استفاده شد بين مهر، غسل و حدّ در باب زنا ملازمه است؛ يعنى جايى كه غسل واجب مى‌شود، حدّ هم واجب مى‌گردد؛ و جايى كه غسل واجب مى‌شود، مهر هم به گردن مرد ثابت مى‌شود. امّا دليلى بر سرايت اين ملازمه به باب لواط نداريم؛ زيرا، در لواط غير ايقابى حدّ جارى است، ولى غسل واجب نمى‌باشد.

از آن‌چه گفتيم، معلوم شد ايقاب در باب لواط به مسمّاى دخول محقّق مى‌شود و با ايلاج در باب زنا كه به غايب شدن حشفه محقّق مى‌گردد، فرق دارد.

فرع دوّم: طريق اثبات لواط

امام راحل رحمه الله مى‌فرمايند: به چهار مرتبه اقرار فاعل در حقّ خودش، يا اقرار مفعول براى خودش- اقرار هر كدام فقط در حقّ خودش نافذ است و لواط را نسبت به ديگرى ثابت نمى‌كند.- و يا شهادت چهار مرد به معاينه و رؤيت- به همان كيفيّتى كه در باب زنا گفتيم؛ و با برخوردار بودن آنان از شرايط قبولى شهادت- لواط اثبات مى‌گردد.

اين فرع يك جنبه‌ى ثبوتى و يك جنبه‌ى نفى‌اى دارد. جنبه‌ى ثبوتى آن عبارت است از: راه‌هايى كه با آن‌ها لواط ثابت مى‌شود. و امام در مسأله (٣) به جنبه‌ى نفى‌اى آن اشاره مى‌كنند، كه عبارت است از اين كه: به كمتر از چهار مرتبه اقرار يا به غير از چهار مرد عادل لواط ثابت نمى‌شود. امّا ما هر دو را اين‌جا بحث مى‌كنيم.

ثبوت لواط به چهار اقرار

نسبت به اين فرع، فتواى فقها مسلّم بوده، و كسى هم در آن مناقشه ندارد. به همين دليل، به‌