آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٢٢ - فرع اوّل اثر غيبت شهود در حدّ

[حكم الحلّ مع غيبة الشهود أو موتهم‌]

[مسألة ٢- لا يشترط حضور الشهود عند إقامة الحدّ رجماً أو جلداً، فلا يسقط الحدّ لو ماتوا أو غابوا. نعم، لو فرّوا لا يبعد السقوط للشبهة الدارئة. ويجب عقلًا على الشهود حضورهم موضع الرجم مقدّمة لوجوب بدئهم بالرجم، كما يجب على الإمام عليه السلام أو الحاكم الحضور ليبدأ بالرجم إذا ثبت بالإقرار، ويأتي به بعد الشهود إذا ثبت بالبيّنة.]

حكم حدّ در صورت غيبت، يا مرگ شاهدان‌

در مباحث گذشته گفتيم: اگر زنا به واسطه‌ى بيّنه ثابت شود، در رجم، مى‌بايست ابتدا شهود رجم كنند و پس از آنان، امام عليه السلام يا حاكم و مردم با سنگ‌هاى كوچك زانى را سنگسار كنند؛ ولى اگر زنا با اقرار ثابت شده باشد، ابتدا امام عليه السلام و آن‌گاه مردم وى را رمى مى‌كنند.

در اين‌جا دو مطلب بايد بررسى شود:

١- در اصل اقامه‌ى حدّ رجم و تازيانه، حضور شهود شرط نيست؛ بنابراين، اگر شهود مُردند يا غايب بودند، حدّ ساقط نمى‌شود. آرى، اگر فرار كنند، بعيد نيست كه حدّ از جهت شبهه ساقط شود.

٢- حضور شهود براى شروع سنگسار واجب عقلى است؛ زيرا مقدّمه‌ى شروع رجم است كه بر آنان واجب مى‌باشد؛ و همين طور حضور امام عليه السلام يا حاكم براى ابتداى به رجم در صورتى كه زنا با اقرار ثابت شده باشد، لازم است.

فرع اوّل: اثر غيبت شهود در حدّ

آيا حدّ تازيانه يا رجم، در صورتى اجرا مى‌شود كه شهود در مراسم اقامه‌ى حدّ حضور داشته باشند، به طورى كه اگر شهود مُردند، ديگر حدّ اجرا نمى‌گردد؟ به عبارت ديگر، آيا حضور شهود شرط اقامه‌ى حدّ است؟ دليل بر اين مطلب چيست؟

در فرع بعد اين مسأله مطرح است كه بر شهود واجب است در مراسم رجم شركت كرده و به رجم ابتدا كنند. آيا معناى اين مطلب، سقوط حدّ است در صورت نبودن كسى كه‌