آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٢١٧ - اختصاص قيادت به باب زنا و لواط

[تعريف القيادة وطرق اثباتها]

[مسألة ١٤- تثبت القيادة- وهي الجمع بين الرجل والمرأة أوالصبيّة للزنا أو الرجل بالرجل أو الصبيّ للواط- بالإقرار مرّتين، وقيل: مرّة، والأوّل أشبه.- ويعتبر في الإقرار بلوغ المقرّ وعقله واختياره وقصده، فلاعبرة بإقرار الصبيّ المجنون والمكره والهازل ونحوه.

وتثبت أيضاً بشهادة شاهدين عدلين.]

تعريف قيادت و راه‌هاى اثبات آن‌

از محرّماتى كه بر اساس آن حدّ شرعى مقرّر شده، قيادت است. قيادت يعنى فردى بين مرد و زنى براى زنا دلّالى كند؛ خواه آن زن بالغ باشد يا كودك؛ يا بين دو مرد براى لواط جمع كند و واسطه باشد. در روايات از اين فرد به «قوّاد» تعبير شده است.

قيادت به دوبار اقرارِ قوّاد ثابت مى‌شود؛ و قولى به ثبوت آن با يك مرتبه اقرار داريم. در اقرار به قيادت، شرايط عمومى مقِّر از بلوغ، عقل، اختيار و قصد معتبر است.

بنابراين، اقرار كودك، ديوانه و فردى كه اكراه شده باشد يا شوخى مى‌كند و مانند آن ارزشى ندارد.

يكى ديگر از راه‌هاى ثبوت قيادت، شهادت دو مرد عادل است.

اختصاص قيادت به باب زنا و لواط

اگر فردى واسطه‌ى سحق و مساحقه شد، آيا بر عمل او قيادت صدق نمى‌كند؟ آيا قيادت فقط به واسطه گرى زناى مرد و زن يا لواط دو مذكّر است؟

امام راحل رحمه الله در تحريرالوسيله‌ و مرحوم محقّق در شرايع‌ [١] همين دو مورد را گفته، و متعرّض مساحقه نشده‌اند؛ ولى از كتاب‌ غنيه‌ مرحوم ابن زهره‌ [٢] و جامع‌ ابن‌سعيد قدس سره‌ [٣] و بعضى‌

[١]. شرايع الاسلام، ج ٤، ص ٩٤٣.

[٢]. غنية النزوع، ص ٤٢٧.

[٣]. الجامع للشرايع، ص ٥٥٧.