آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٥٢ - فرع اوّل تعزير همخوابگان
امام عليه السلام فرمود: به هر كدام سى تازيانه مىزنند.
٢- وعنه، عن ابن سنان يعنى عبداللَّه، عن أبي عبداللَّه عليه السلام في رجلين يوجدان في لحاف واحد، قال: يجلدان غير سوط واحد. [١]
فقه الحديث: روايت صحيحه بوده، و از عبداللَّه بن سنان موثّق است، نه محمّد بن سنان كه محل تأمّل و اشكال است. از امام صادق عليه السلام نقل مىكند: دربارهى دو مردى كه زير يك لحاف جمع مىشوند، پرسيده شد. حضرت فرمود: بايد تازيانه بخورند- همان تازيانهى معروف يعنى صد تازيانه، منتهى به استثناى يك تازيانه- به علّت اين كه عنوانش حدّ نيست؛ بلكه عنوان تعزير بر آن صادق است-.
مشهور بين اين روايت و روايت سليمان بن هلال به اينگونه جمع كردهاند كه روايت سليمان در مقام بيان حدّاقل (٣٠ تازيانه)، و روايت ابنسنان در مقامِ بيان حدّاكثر (٩٩ تازيانه) است؛ بنابراين، حاكم مخيّر بين اين دو حدّ است.
نقد استدلال: اشكال ما بر كيفيّت جمع نيست؛ بلكه مىگوييم چگونه بين روايت صحيحه ابنسنان با روايت ضعيف سليمان جمع مىكنيد؟ اگر هر دو روايت معتبر بودند، جمع خوبى بود؛ امّا روايت سليمان ضعيف بوده و فىنفسه حجّيّتى ندارد، تا نتيجهى جمع تخيير باشد.
دليل شيخ صدوق و اسكافى رحمهما الله
اين دو بزرگوار حدّ همخوابگى دو مرد را مانند لواط غير ايقابى صد تازيانه گفتهاند.
روايات مستفيضه و صحيحه، اين معنا و فتوا را تأييد مىكند. بايد به بررسى آنها و مقتضاى جمع بين روايات پرداخت.
١- وعن عليّ بن إبراهيم، عن أبيه، عن ابن محبوب، عن أبي أيّوب، عن أبي عبيدة، عن أبي جعفر عليه السلام، قال: كان عليّ عليه السلام إذا وجد رجلين في لحاف واحد مجرّدين جلدهما حدّ الزاني مائة جلدة كلّ واحد منهما، وكذلك
[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣٦٧، باب ١٠ از ابواب حدّ زنا، ح ١٨.