٦ وَ قالُوا يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ ٧ لَوْ ما تَأْتِينا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ٨ ما نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ ما كانُوا إِذاً مُنْظَرِينَ
ترجمه:
٦- و گفتند: «اى كسى كه «ذكر» [: قرآن‌] بر تو نازل شده، مسلماً ديوانه‌اى!
٧- اگر راست مى‌گوئى، چرا فرشتگان را نزد ما نمى‌آورى»؟!
٨- (اما اينها بايد بدانند) ما فرشتگان را، جز به حق، نازل نمى‌كنيم؛ و هرگاه نازل شوند، ديگر به اينها مهلت داده نمى‌شود.
تفسير:
تقاضاى نزول فرشتگان
در اين آيات، نخست، به موضع‌گيرى‌هاى خصمانه كفار در مقابل قرآن و پيامبر صلى الله عليه و آله اشاره كرده، مى‌گويد: آنها «گفتند: اى كسى كه قرآن بر تو نازل شده به طور قطع ديوانه‌اى»! «وَ قالُوا يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ».
اين تعبير، نهايت گستاخى و جسارت آنها را در برابر پيامبر مجسم مى‌كند.
از يكسو، تعبير به «يا أَيُّهَا الَّذِي» (اى كسى كه! ...)، از سوى ديگر، تعبير به «نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ» كه به عنوان استهزاء و انكار قرآن، مى‌گفتند، و از سوى سوم، تأكيد آنها بر جنون پيامبر صلى الله عليه و آله به وسيله «انَّ» و «لام».
آرى، افراد لجوج و بى‌مايه، هنگامى كه: در برابر يك عقل بزرگ و بى‌مانند قرار گيرند، از نخستين وصله‌هائى كه به او مى‌چسبانند جنون است، چرا كه