تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٢٢ - تفسير ابيات

تشبيه صورت اولياء و صورت كلام اولياء به صورت عصاى موسى و صورت افسون عيسى عليهم السلام
روايت
تفسير ابيات
تشبيه صورت اولياء و صورت كلام اولياء به صورت عصاى موسى و صورت افسون عيسى عليهم السلام

((٤٢٥٨)) آدمى همچون عصاى موسى است آدمى همچون فسون عيسى است
((٤٢٥٩)) در كف حق بهر داد و بهر دين قلب مؤمن هست بين الاصبعين
((٤٢٦٠)) ظاهرش چوبى و ليكن پيش او كون يك لقمه چو بگشايد گلو
((٤٢٦٢)) تو مبين افسونش آن لهجات پست آن نگر كه مرده بر جست و نشست
((٤٢٦٣)) تو مبين مر آن عصا را سهل يافت آن ببين كه بحر اخضر را شكافت
((٤٢٦٥)) تو ز دورى مى نبينى غير گرد اندكى پيش آ ببين در گرد مرد
((٤٢٦٦)) ديده ها را گرد او روشن كند كوه ها را مردى او بر كند
روايت « قلب المؤمن بين اصبعين من اصابع الجبار « (١) ( قلب مؤمن در ميان دو انگشت از انگشتان خدا است . ) تفسير ابيات آدمى مانند عصاى موسى و دم عيسى است ، اين عصا و دم الهى در دست خداوندى براى عدالتها و نيكىها به مفاد حديث » قلب مومن ميان دو انگشت خدا است « قرار گرفته است . تو با ديدن ظاهر آدمى فريب مخور ، زيرا عصاى موسى هم در ظاهر چيزى جز چوب نبود ، اما هنگامى كه دهان باز مى كرد هستى براى او لقمه‌اى بيش نبود ، همچنين دم عيسى را مانند حرف و صداى معمولى تلقى مكن ، بلكه نتيجه

(١) مسند احمد بن حنبل ، ج ٢ ص ١٧٣ . .