تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٩٩ - عذر گفتن كدبانو با نخود و حكمت در جوش داشتن كدبانو نخود را

عذر گفتن كدبانو با نخود و حكمت در جوش داشتن كدبانو نخود را

((٤٢٠٣)) آن ستى گويد و را كه پيش از اين من چو تو بودم ز اجزاى زمين
((٤٢٠٤)) چون بپوشيدم جهاز آذرى بس پذيرا گشتم و اندر خورى
((٤٢٠٥)) مدتى جوشيده‌ام اندر زمن مدتى ديگر درون ديگ تن
((٤٢٠٦)) زين دو جوشش قوّت حسها شدم روح گشتم پس تو را استا شدم
((٤٢٠٧)) در جمادى گفتمى ران مى روى تا شوى علم و صفات معنوى
((٤٢٠٨)) چون شدى تو روح پس بار دگر جوش ديگر كن ز حيوانى گذر
((٤٢٠٩)) از خدا مى خواه تا زين نكته ها در نلغزى و رسى در منتها
((٤٢١٠)) ز انكه از قرآن بسى گمره شدند ز ان رسن قومى درون چَه شدند
((٤٢١١)) مر رسن را نيست جرمى اى عنون چون تو را سوداى سر بالا نبود جانب آن عاشق بىخويش ران كه در آن مسجد چه كرد از امتحان ؟

« وَنُنَزِّلُ مِنَ اَلْقُرْءانِ ما هُوَ شِفاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلا يَزِيدُ اَلظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً . » ١٧ : ٨٢ (١) ( از قرآن آياتى مى فرستيم كه شفاء و رحمت براى مومنين است و براى ستمكاران چيزى جز خسارت نمى افزايد ) .
« يُضِلُّ بِه كَثِيراً وَيَهْدِي بِه كَثِيراً وَما يُضِلُّ بِه إِلَّا اَلْفاسِقِينَ . » ٢ : ٢٦ (٢) ( با آن مثلها كه در قرآن آورده مى شود ) گروه زيادى گمراه و گروه زيادى هدايت مى شوند و خداوند با آن مثلها گمراه نمى كند مگر تبه كاران را .

(١) سوره الإسراء ، آيهء ٨٢ . .
(٢) سوره البقرة ، آيهء ٢٦ . .