تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٧١ - كردار عينى مربيان بشرى در امر تعليم و تربيت اساسىتر و مؤثرتر از گفتار آنان است

تنها درك ابديت و احساس لزوم آن را گوشزد نمى كند ، بلكه مى گويد تو مى توانى هم اكنون كه در مجاورت كالبد مادى و جهان طبيعت بسر مى برى ، زندگى ابدى را كه كارى با زمان و فضا و جريانات قوانين طبيعى ندارد بروشنى دريابى و اين مطلبى است كه هم با بعضى از مطالب اين مبحث و هم با نظر به مسائل گذشته در مجلدات اين كتاب قابل ثبوت است .


((٤٨٥)) پند فعلى خلق را جذابتر كاو رسد در جان هر بىگوش در
((٤٨٦)) و اندران و هم اميرى كم بود در حشم تأثير آن محكم بود
كردار عينى مربيان بشرى در امر تعليم و تربيت اساسىتر و مؤثرتر از گفتار آنان است اگر يك محاسبهء دقيق انجام بگيرد ، خواهيم ديد كه نسبت گفتارهايى كه بشر در بارهء اصلاح فرد و جامعه ابراز كرده است ، با كردارهايى كه در موضوع مزبور صورت گرفته است ، نسبت يك بيابان سوزان و ريگ زار بىكران به يك شاخه گلى است كه در آن بيابان روييده باشد با نظر به آثار زبانى و كتابى كه بشر در هر دوره و عمرى به وجود مى آورد و در عين حال محروم از اعمال پسنديدهء است كه خود در آن آثار گوشزد و تاكيد كرده است ، با وضع اسف انگيز و شرم آورى در جامعهء انسانيست روبه رو مى شويم . مى گويند و هى مى گويند ، مى نويسند و هى مى نويسند اما عمل صفر است و پايين تر از صفر اى كاش زبان و قلم ما يك جنبه ى ماشينى جبرى پيدا مى كردند كه باندازه‌اى كه با اعمال عينى و خارجى ما تطبيق كنند ، حركت مى كردند .
در آن موقع مى ديديم كه نوع انسانى در مقابل خرج و استهلاك بىنهايت ، دخل بسيار ناچيز و محدودى به دست آورده است . بگذريم و به بيان عواملى كه