پس از آن كه بهشتيان به بهشت رفتند و دوزخيان به دوزخ، پادشاه عالم مى‌فرمايد:" آفريدگان براى آفريدگان شفاعت كردند. اكنون نوبت رحمتِ آفريدگار است". آن گاه، مشتى از اهل جهنّم را بر مى‌دارد و آنان را در" رود زندگانى" مى‌ريزد، و آنها مانند بذر مى‌رويند. آيا نديده‌اى تخم‌هاى موجود در خس و خاشاك سيلاب را؛ آنها كه در آفتاب مى‌رويند، سبزند و آنها كه در سايه مى‌رويند، سفيدند؟».

ياران گفتند: اى پيامبر خدا! انگار كه شما بذر و تخم‌ها را در حال روييدن مى‌ديده‌ايد!

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سپس وارد بهشت مى‌شوند و گفته مى‌شود:" اينان، آزادشدگانِ [خداى‌] مهرگسترند"».

٩١٧. مسند ابن حنبل‌- به نقل از ابو سعيد خدرى-: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمايد:

«صراط بر روى جهنّم نصب مى‌شود و بر آن، خارهايى چونان خار سَعدان است. سپس مردم بر آن مى‌گذرند؛ عدّه‌اى به سلامت مى‌گذرند، عدّه‌اى مجروح شده از آن مى‌رَهَند، و عدّه‌اى نگه داشته و در آتش افكنده مى‌شوند.

پس چون خداوند عز و جل از داورى ميان بندگان فراغت يافت، مؤمنان، مردانى را نمى‌يابند كه با آنان در دنيا، مانند آنان نماز مى‌خوانده‌اند، مانند آنان زكات مى‌داده‌اند، مانند آنان روزه مى‌گرفته‌اند، مانند آنان حج مى‌رفته‌اند، و مانند آنان جهاد مى‌كرده‌اند. پس مى‌گويند: پروردگارا! بندگانى از بندگان تو بودند كه در دنيا مانند ما نماز مى‌خواندند و مانند ما زكات مى‌دادند و مانند ما روزه مى‌گرفتند و مانند ما حج مى‌گزاردند و مانند ما به جهاد مى‌رفتند؛ ولى اكنون آنها را نمى‌بينيم!

خداوند مى‌فرمايد:" به آتش برويد و كسانى از ايشان را كه در آن يافتيد، بيرون بياوريد"».

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پس آنان را در حالى مى‌يابند كه آتش، آنها را به اندازه كردارهايشان، فرو گرفته است: يكى را تا مچ پاهايش گرفته، يكى را تا نيمه ساق پاهايش گرفته، يكى را تا زانوانش گرفته، يكى را تا كمرش گرفته، ديگرى را تا سينه‌اش گرفته و برخى را تا گردنشان گرفته و صورت‌هايشان را در ميان‌