بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٩ - ٥/ ٢ سوخت جهنم

٥/ ٢: سوخت جهنّم‌

قرآن‌

«پس اگر اين كار (آورده يك سوره مانند قرآن) را نكنيد- كه نمى‌توانيد كرد-، پس بترسيد از آتشى كه سوخت آن، مردمان و سنگ‌هايند و براى كافران، آماده گشته است».

«و امّا كجروان، هيزم جهنّم خواهند بود».

«و وعده حق نزديك مى‌گردد. ناگهان ديدگان كسانى كه كفر ورزيده‌اند، خيره مى‌شود [و مى‌گويند] كه: «اى واى بر ما كه از اين روز در غفلت بوديم! بلكه ما ستمگر بوديم». در حقيقت، شما و آنچه غير از خدا مى‌پرستيد، هيمه جهنّم هستيد. شما وارد آن خواهيد شد. اگر اينها خدايانى [واقعى‌] بودند، وارد آن نمى‌شدند و حال آن كه جملگى در آن، ماندگارند. آنان در آن جا، ناله‌اى زار دارند و در آن جا [چيزى‌] نمى‌شنوند».

حديث‌

١٣٠. الرقّة و البكاء، ابن قدامه- به نقل از محمّد بن هاشم-: چون آيه‌ «و سوخت آن، مردمان و سنگ‌هايند» فرود آمد، پيامبر صلى الله عليه و آله آن را خواند. جوانى كه در كنار وى بود، آن را شنيد و از هوش رفت. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر او ترحّم فرمود و سرش را در دامن خويش نهاد. مدّتى كه گذشت، آن جوان چشمانش را گشود و ديد سرش در دامن پيامبر خداست. گفت: پدر و مادرم به فدايت! آن سنگ‌ها مانند چه چيزند؟

فرمود: «آنچه بر سرت آمد، برايت كافى نيست؟! هر سنگ آن [چنان است كه‌] اگر بر كوه‌هاى دنيا نهاده شود، كوه‌ها از حرارت آن، آب مى‌شوند. و با هر انسانى از ايشان (دوزخيان)، يك سنگ و يك شيطان همراه است».

١٣١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دستبرد به غنايم، از اخگر جهنّم است، و مستى نيز اخگر آتش است.