مجموعه مصنفات حكيم مؤسس آقا على مدرس طهرانى - زنوزى، على بن عبد الله - الصفحة ١٦٠ - مقدمه كشف الاسرار فى شرح اسرار الآيات

اخلاق فاضله و فضائل نفسانيه و ساير مطالب حكميه مشتمل است بنويسى، و به اندازه حوصله و استعداد به مقتضاى قواعدى كه از آن حكيم الهى موروث است، نقاب احتجاب از رخساره معانى لطيفه و اسرار دقيقه و نكات شريفه فقرات آن كتاب بردارى تا مشهود خاص و عام گرديده كالشمس فى رابعة النهار مشاهد و عيان باشند. و بعد از توفيق اتمام بر طبق عرض گذاشته تحفه بارگاه سلطنت و خلافت نمايى و بدين‌جهت به مزيد توجّهات و تفقّدات پادشاهانه مفتخر و سرافراز گردى.

گفتم: آرى اينست آنچه كه سالها در خاطرم مكنون و در ضميرم مستور بود، ولى به جهت قلّت بضاعت و قصور باع و فقدان فرصت و نقصان استعداد جرأت بر اقدام بر اين امر خطير نمى‌كردم، و با خود مى‌گفتم ارتكاب اين امر جليل در حقيقت عرض خود بردن و ناموس خود بباد دادن و خود را مورد ضرب و طعن امثال و اقران نمودن است، زيرا كه آن كتاب آفتاب است و اين بنده فقير ذرّه، و او درياست و اين بنده حقير قطره، ذرّه را چه نسبت با آفتاب است و قطره را چه مناسبت با دريا.

حوض با دريا اگر پهلو زند خويش را از بيخ هستى بركند

بلى چون الهام غيبى در رسيد و استشمام رايحه توفيق و تأييد نمودم، از عالم تردّد بيرون آمده، عزمم جزم گرديد، اميد به الطاف الهى و تكيه بر امداد مخزن علوم ربانى نموده، دامن همت بر كمر زده شروع به شرح آن كتاب نمودم و به كشف الاسرارش موسوم ساختم. [١]

[١]. اين آخرين سطورى است كه به خامه پرتوان آقا على مدرس طهرانى به نگارش در آمده است. عمر حكيم مؤسس به اتمام اين شرح نفيس وفا نكرد. رحمة اللّه عليه رحمة واسعة.