تأليفات و تصنيفاتشان سخن مى‌راند همينكه نوبت بخودش مى‌رسد با يكدنيا فروتنى و خضوع كه حقيقة انسان را متأثر و متواضع مى‌سازد چنين مى‌نويسد ...، اما از مضامين اسناد ديگر ميراث گوبينو بدست مى‌آيد كه اين شخص خود از افاضل عهد و معروف بوده است به استاد الاساتيد و حكيم الهى و موسوم بوده است به آقا على بن ملا عبد الله مدرس زنوزى، او صاحب كتاب بدايع الحكم است كه در سال ١٣١٤ قمرى در طهران به طبع رسيده است.

اينك صورت شماره ٦٨ (با همان انشاء و املائى كه در متن اصلى آمده است.): ...» جمال زاده بعد از نقل كامل صورت شماره ٦٨ مى‌نويسد: «اين بود صورت شماره ٦٨ در پرونده ميراث گوبينو، صورت ديگر [شماره ٦٦] ان شاء الله در شماره ديگرى از مجله يغما خواهد آمد».

متأسفانه مرحوم جمال زاده صورت شماره ٦٦ ميراث گوبينو را منتشر نكرد.

عليرغم كوشش فراوان براى دستيابى به نسخه خطى (شماره ٦٦ و ٦٨ در ميراث گوبينو در كتابخانه دانشگاه استراسبورگ) تاكنون موفق به رؤيت و دسترسى به اين نسخه نشدم، لذا به نقل آنچه مرحوم جمال زاده گزارش كرده اكتفا مى‌كنم، به اين اميد كه در چاپ بعدى اين نقيصه جبران شود. ضمنا منبع فصل چهارم كتاب مذاهب و فلسفه‌ها در آسياى مركزى همين رساله آقا على است.

٣- اگر چه مرحوم جمال زاده از اين رساله به «صورت علماى روحانى ايران» يا «علماى بزرگ تشيع در قرون اخير» ياد كرده، ترجيح داديم، از اين رساله با عنوان «رساله تاريخ حكما» ياد كنيم، چرا كه حداقل از قرن هشتم تمامى حكماى جهان اسلام شيعه و روحانى بوده‌اند، وجه مميّز اين رساله حكيم بودن اين علماست نه روحانى بودن يا تشيع ايشان.

٤- در بخش اول رساله تاريخ حكما احوال يازده تن از حكماى ايرانى به قلم آقا على به رشته تحرير در آمده است. اين رساله به درخواست گوبينو نوشته شده، اينكه چرا آقا على از مير سيد شريف شروع كرده واضح است كه فلاسفه ايرانى تا ابن رشد و خواجه نصير الدين طوسى براى غربيان شناخته شده بودند، و سير فلسفه اسلامى و ايرانى بعد از حمله مغول مورد نظر كنت دو گوبينو بوده، لذا آقا على از حوزه شيراز آغاز كرده است. اين يازده فيلسوف عبارتند از: مير سيد شريف جرجانى و پسرش محمد، جلال الدين دوانى، مير صدر الدين دشتكى شيرازى، غياث الدين منصور دشتكى‌