فرمود: آن جناب بهتر شفا مى‌فرمود يا ما؟ صدر المتألهين سكوت كرد. شيخ فرمود: كتاب نمى‌خواستم، مقصود من آن بود كه فضل و مزيت جناب مير بر تو معلوم شود. استعداد تو بيشتر از آن است كه در پيش ما تحصيل كنى، ترا به خدمت جناب مير مى‌فرستم. او را به خدمت مير فرستاد. و در مدت چند سال به مقامات عاليه رسيد. [١]

... [٢]

اين حقير ادراكى پست و ذهنى كند و سليقه [اى‌] معوج دارم و بسيار بليدم، و در خدمت والد خود [٣] و ملا آقاى قزوينى [٤] و حاجى محمد جعفر [٥] و حاجى محمد ابراهيم [٦] و آقاى سيد رضى [٧] و ميرزا محمد حسن نورى [٨] تلمذ نموده‌ام [٩]، ولى سودى نبخشيد، چون قبول مادّه شرط است در افاضه فيض.

[١]. در اينجا صورت شماره ٦٨ در پرونده ميراث گوبينو، به خط آقا على مدرس به پايان مى‌رسد.

[٢]. متأسفانه عليرغم تفحص فراوان دستيابى به شماره ٦٦ پرونده ميراث گوبينو به خط آقا على ميسر نشد (كه حاوى سرگذشت حكماى ايران از ملاصدرا تا خود وى است) الّا سطور آخرين آن. كه اشاره به حالات خود وى است بدون اشاره به معرفى خود.

[٣]. ملا عبد الله مدرس زنوزى متوفى ١٢٥٧. صاحب لمعات الهيه، انوار جليه و منتخب الخاقانى فى كشف حقائق عرفانى. آقا على نزد والد مكرم خود شرح لمعه و قوانين و از معقول كتاب شوارق الالهام و شرح اشارات خواجه طوسى و مبدء و معاد ملاصدرا را تحصيل كرده است.

[٤]. ملا آقا قزوينى متوفى ١٢٨٢ از افاضل شاگردان ملا على نورى، آقا على براى استفاده از محضر وى به قزوين مى‌رود و او را «در عقليات بحرى موّاج و بى‌كران» مى‌يابد. مهمترين اثر ملا آقا حواشى اسفار است كه هنوز منتشر نشده است.

[٥]. ملا محمد جعفر لاهيجى لنگرودى متوفى پيش از ١٢٩٤ مدرس عالى فلسفه در حوزه اصفهان، مهمترين اثر وى شرح رساله مشاعر ملاصدرا است. آقا على چند سالى در اصفهان از محضر وى استفاده كرده است. حكيم مؤسس از وى با عناوين «فخر الحكماء المعاصرين المترقى بمدارج الحق و اليقين استادنا و سندنا الحاج محمد جعفر اللاهيجى عظم الله تقديسه» و «البحر الزاخر و النور الباهر استادنا الاجلّ ...» ياد مى‌كند.

[٦]. حاج محمد ابراهيم نقشه فروش از شاگردان ملا على نورى و ملا اسماعيل اصفهانى.

[٧]. سيد رضى لاريجانى متوفى ١٢٧٠ بزرگترين مدرس عصر خود در عرفان و تصوف.

[٨]. ميرزا محمد حسن بن على نورى از مدرسان بزرگ حوزه اصفهان. تاريخ تولد و وفاتش مشخص نيست. صاحب حاشيه بر اسفار و شرح الهداية الاثيرية است. آقا على دوبار در اصفهان در حدود پنج سال از محضرش استفاده كرده و از او با عنوان «استادى المعظم» ياد مى‌كند.

[٩]. آنچنانكه از تعليقات نقلى بجامانده از آقا على به خط وى بر مى‌آيد وى مراتب عالى منقول را خدمت ميرزا حسن آشتيانى در تهران طى كرده است.