جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤١٢ - غزل ١٧١ دانى كه چنگ و عودچه تقرير مى كنند؟

رگهايت جارى شود.- بگويد:

نه تنها اينان تكفير مى كنند كه:

حرمت عشق الهى را ندانسته و پرده عشاق حضرت محبوب را مى درند و به فرمايشِ‌

١٢٣٠

«وَبَعَثَهُمْ فى سَبيلِ مَحَبَّتِهِ.»

[٢]: (و مخلوقات را در راه محبت و دوستى خود بر انگيخت.) بى اعتنايى روا مى دارند، و بر طريقه جوانان و پيران كه جز طريقه فطرى نيست عيب مى گيرند، و غافلند از كلام الهى كه مى فرمايد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا! مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ، فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ‌ ... ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ، وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ.»[٣]: (اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هركس از ميان شما از دين باز گردد، در آينده خداوند گروهى را خواهد آورد كه هم خداوند آنان را دوست دارد و هم آنان خدا را ... اين تفضّل خداست كه به هركس بخواهد عطا مى فرمايد، و خداوند، گسترنده [نعمت‌] و آگاه است.- مى‌فرمايد: «وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ.»[٤]: (و كسانى كه ايمان آوردند، كمال محبّت را به خداوند دارند.).

خواجه نيز در جايى مى گويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٥٢، ص ١٣٦.

[٢] - صحيفه سجاديه، دعاى اول، ص ٢٢.

[٣] - مائده: ٥٤.

[٤] - بقره: ١٦٥.