جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٧٤ - غزل ١٢٧ اگر روم ز پىاش، فتنه ها بر انگيزد

اى خواجه! مبادا در برابر امتحانات و ناملايمات و روزگار هجران، از خود بى صبرى و عجز نشان دهى؛ زيرا حضرت دوست آنها را براى تكميل تو پيش مى‌آورد؛ كه:

٩٦١

«إِنَّ عَظيمَ الأَجْرِ مُقارِنُ عَظيمِ الْبَلآءِ؛ فَإذا أَحَبَّ اللّهُ سُبْحانَهُ قَوْماً، إبْتَلاهُمْ.»

[١]: (براستى كه پاداش بزرگ مقارنِ گرفتارى بزرگ است؛ لذا هر گاه خداوند سبحان گروهى را دوست بدارد، آنان را گرفتار مى كند.) نيز:

٩٦٢

«كُنْ بِالْبَلآءِ مَحْبُوراً، وَبِالْمَكِارهِ مَسْرُوراً.»

[٢]: (به بلا شادمان و از ناخوشاينديها خوشحال باش.- چنان كه در مقابل خواسته الهى تسليم نباشى و به ابتلائات تن در ندهى روزگار به ستيز با تو بر مى خيزد. كه:

٩٦٣

«غايَةُ الإسْلامِ، أَلتَّسْليمُ»

[٣]: (نهايت اسلام، تسليم و سر سپردگى [در برابر خدا] است.- همچنين:

٩٦٤

«إِنْ أَسْلَمْتَ نَفْسَكَ لِلّهِ، سَلِمَتْ نَفْسُكَ.»

[٤]: (اگر نَفْس خويش را تسليم خداوند نمايى، سالم مى گردد.- به گفته خواجه در جايى:

و در جايى ديگر مى گويد:

[١] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب البلاء، ص ٣٨.

[٢] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب البلاء، ص ٣٨.

[٣] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب التسليم، ص ١٦٥.

[٤] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب التسليم، ص ١٦٥.

[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٠٤، ص ١٠٧.

[٦] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٣، ص ٥٣.