جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٩ - غزل ١٢٤ آن كس كه به دست، جام دارد

خواجه با اين بيان مى خواهد بگويد: معلوم است كه حضرت دوست طريقه مى‌پرستان و ذاكرين و محبّين را دوست مى دارد، ولى هركس را نمى توان در ابتداى اين امر شناخت، بايد به سر انجام كار نظر داشت؛ حال اين ما و مى پرستى و اعمال لبّى، و اين زاهد و پرهيز از آن و عبادات قشرى، تا يار سر انجام به كدام يك عنايت داشته و به دامن لطف و محبّت خود بپذيردش، و به گفته خواجه در جايى:

معشوقا! سينه مجروح دردمندانت از غم عشق تو مى سوزد و محتاج مشاهده‌اى از جمال و كمال نمكين تو مى باشند، تا شور و سوزش عشق آنان افزون گردد، و هر چه زودتر به وصالت نايل آيند و به گفته خواجه در جايى:

در واقع، خواجه با اين بيت تقاضاى مشاهده اى را دارد كه سوزش و شور.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٢٣، ص ١١٨.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٤، ص ٦٠.