جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٤٧ - غزل ١٦٢ خسروا! گوى فلك در خم چوگان تو باد!
و خوى با عظمتى آراسته و استوار هستى.) تو سبب شد دين و آئينت عالم گير شود، و خداوند تو را به عظمت نگهدارد و مرام تو تا ابد مستدام باد (كه هست- گسترش يابد؛ كه: «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ، لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ، وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ.»[١]: (اوست خداوندى كه رسول خويش را همراه با هدايت و دين حق گسيل داشت، تا بر تمام اديان چيرهاش سازد، هر چند مشركان نپسندند.)
|
زلفِ خاتونِ ظفر، شيفته پرچمِ توست |
ديده فتحِ ابَد، عاشقِ جولانِ تو باد! |
|
اى رسول خدا! اموال حضرت خديجهات (سلام الله عليها) سبب ظفر يافتن و بر افراشته شدن پرچم پر اقتدارت گشت، اميد آنكه روزى فرزندت مهدىّ موعود- عجل الله تعالى فرجه الشريف- ظهور كند تا دين تو بر تمامى اديان پيشى گيرد.
روايت شده كه حضرت صادق ٧ در ذيل آيه گذشته «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ ...» مىفرمايد:
١١٩٢
«وَاللّهِ، ما نَزَلَ تَأْويلُها بَعْدُ، وَلا يَنْزِلُ تَأْويلُها حَتّى يَخْرُجَ الْقائِمُ ٧ ...»
[٢]: (به خدا سوگند، هنوز تأويل [و حقيقت معناى] آن فرو نيامده و تا خروج حضرت قائم ٧ نخواهد آمد.).
و يا بخواهد با مصرع دوّم بگويد: پس از ظهور ولىّ عصر ٧ چشم عاشق ديدارت در زمان رجعتت روشن باد!
|
اى كه انشاىِ عطارد، صفتِ شوكتِ توست |
عقلِ كل چاكر طُغراكشِ ديوانِ تو باد! |
|
كنايه از اينكه: اى رسول گرامى! ستاره عطارد و كواكب آسمانى در مدح تو سخن سرايند و از شوكتت گفتگو دارند، زيرا فرموده باشى:
١١٩٣
«ما خَلَقَ اللّهُ- عَزَّ وَجَلَّ- خَلْقاً
[١] - توبه: ٣٣.
[٢] - بحار الانوار، ج ٥٢، ص ٣٢٤، روايت ٣٦.