جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٩ - غزل ١٢١ اگر آن طاير قدسى ز درم باز آيد

خواجه در اين بيت به خود خطاب كرده و مى گويد: تنها چيزى كه آرزويت را برآورده مى سازد، همّتت در اين راه مى باشد، همّتى به دست آر تا درهاى بسته به رويت گشوده، و به ديدار دوست نايل گردى؛ كه:

٩١٧

«مَنْ لَمْ يَكُنْ هَمُّهُ ما عِنْداللّهِ سُبْحانَه، لَمْ يُدْرِكْ مُناهُ.»

[١]: (هركس همّ و غمّش آنچه كه در نزد خداوند سبحان است [كمالات والاى انسانى‌] نباشد، به آرزوى [معنوى‌] خود نمى رسد.- نيز:

٩١٨

«مَنْ شَرُفَتْ هِمَّتُهُ، عَظُمَتْ قيمَتُهُ.»

[٢]: (هركس همّتش بلند باشد، ارزشش [در نزد خدا و اولياى او و مردم‌] زياد مى شود.- به گفته خواجه در جايى:

[١] - فهرست موضوعى غرر و درر، باب الهمّة، ص ٤٢٣.

[٢] - فهرست موضوعى غرر و درر، بالهمّة، ص ٤٢٤.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٨٢، ص ٢٢٢.