جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٨٩ - غزل ١٥٤ جمالت آفتاب هر نظر باد!

١٦١٨

أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَن يُحبُّكَ.»

[١]: (اى خدايى كه انوار قدسش به چشم دوستانش در كمال روشنى، و انوار روى [و اسماء و صفات‌] اش بر قلوب عارفان او، شوق آور و نشاطانگيز است. اى آرزوى دل مشتاقان! واى نهايت آمال عارفان! از تو محبت دوستى خود و دوستى دوستدارانت را خواهانم.- بگويد:

و بگويد:

محبوبا! همواره در اشتياق ديدارت بسر مى برم. الهى كه نظر لطف و عنايتت شامل حال دوستداران مشاهده‌ات باشد و هر ساعتى برايشان تجلّى و حُسن دگرى داشته باشى. بخواهد بگويد:

١٨٨٥

«الهى! فَاجْعَلْنا مِمَّنْ ... مَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ الى وَجْهِكَ، وَحَبَوْتَهُ بِرِضاكَ، وَاعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِكَ وَقِلاك، وَبَوّأْتَهُ مَقْعَدَ الصّدْقِ فى جِوارِكَ، وَخَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ، وَأَهَّلْتَهُ لِعبادَتِكَ، وَهيَّمْتَ قَلْبَهُ لإرادَتِكَ، وَاجْتَبَيْتَهُ لِمُشاهَدَتِكَ.»

[٤]: (بارالها! پس ما را از كسانى قرار ده كه ... نظر به رويت [اسماء و صفات‌] را به ايشان ارزانى داشته، و مقام رضا و خشنوديت را به آنان عطا نموده اى و از هجران و خشم و طرد پناهشان داده و در جايگاه.

[١] - بحار الانوار، ج ٩٤، ص ١٤٨.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٦١، ص ٢٠٨.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٦١، ص ١٤٢.

[٤] - بحارالانوار، ج ٩٤، ص ١٤٨.