جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٦٤ - غزل ١٥٢ جان بىجمال جانان، ميل جنان ندارد

١٣٧٤

سؤلى.»

[١]: (توجّهم از همه بريده و تنها به تو پيوسته، و ميل و رغبتم به سوى تو منصرف گشته، پس تويى مقصودم نه غير تو و تنها براى توست شب بيدارى و كم خوابى‌ام، و لقايت نور چشمم، و وصالت تنها آرزوى جانم مى باشد و شوقم منحصر به تو، و شيفتگى‌ام در محبتت، و سوز و حرارت عشقم براى دوستى توست، و خشنوديت تنها مقصودم، و ديدارت حاجتم، و جوار تو خواسته‌ام و نزديكى به تو نهايت خواهشم مى‌باشد.- بگويد:

١١٢٣

«وَلا تَقْطَعْنى عَنْكَ، وَلا تُبْعِدْنى مِنْكَ، يا نَعيمى وَجَنَّتى! وَيا دُنْياىَ وَآخِرَتى!.»

[٢]: (و مرا از خود جدا و دور مگردان، اى نعمت و بهشت من! اى دنيا و آخرت من!- بگويد:

و بگويد:

محبوبا! با وجود آنكه تمامى مظاهر عالَم مرا راهنماى به تو و ملكوتشان مى‌باشند، امّا با هيچ يك از آنها نشانى جز مظهريّت اسماء و صفاتت را نمى بينم، «يا من خبر ندارم، يا او نشان ندارد.» و معلوم است كه او نشان ندارد تا به ديده ظاهر بتوانش ديد، كه:

١١٢٤

«كَيْفَ يُسْتَدَلُّ عَلَيْكَ بِما هُوَ فى وُجودِهِ مُفْتَقِرٌ الَيْكَ؟ أَيَكُونُ لِغَيْرِكَ مِنَ الظُّهورِ ما

[١] ( ١، ٢) بحار الانوار، ج ٩٤، ص ١٤٨.

[٢] ( ١، ٢) بحار الانوار، ج ٩٤، ص ١٤٨.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٣٢، ص ٣٨٢.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٢٦، ص ٢٥٠.