جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٤٣ - غزل ١٤٩ ترسم كه اشك در غم ما پرده در شود

و مى گويم:

لذا مى گويد:

محبوبا! براى خلاصى از غم هجرانم همواره و در هر زمان و مكان حضرتت را مى‌خوانم، كه:

١١٠٦

«الدُّعاءُ سِلاحُ الاوْلِياءِ.»

[٣]: (دعا، اسلحه اولياى خدا [عليه نَفْس و شيطان‌] مى‌باشد.- نيز:

١١٠٧

«انَّ لِلّهِ سُبْحانَهُ سَطَواتٍ وَنَقِماتٍ، فَاذا نَزَلَتْ بِكُمْ، فَادْفَعُوها بِالدُّعاء، فَانَّهُ لا يَدْفَعُ الْبَلاءَ الّا الدُّعاءُ.»

[٤]: (بدرستى كه براى خداوند سبحان خشم گرفتن ها و كيفرهايى است، پس هنگامى كه برشما فرو آمد، آنها را با دعا دفع كنيد، كه بلا و گرفتارى را جز دعا رفع نمى‌كند.) اميد آنكه يكى از آنها به هدف اجابت مقرون گردد.

در جايى مى گويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٨٥، ص ٣٥١.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٦٢، ص ٣٣٨.

[٣] ( ٣، ٤) فهرست موضوعى غرر و درر، باب الدّعاء، ص ١٠٤.

[٤] ( ٣، ٤) فهرست موضوعى غرر و درر، باب الدّعاء، ص ١٠٤.

[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٨٢، ص ٤١٧.