جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢١ - مقدمه نقش استاد در تربيت سالك

كار از تو مى رود مددى اى دليل راه‌

انصاف مى دهيم كه از ره فتاده‌ايم‌[١]

پير ميخانه سحر جام جهان بينم داد

و اندر آن آينه از حسن تو كرد آگاهم‌[٢]

دى گفت طبيب از سر حسرت چو مرا ديد

هيهات كه درد تو ز قانون شفا رفت‌[٣]

طبيب عشق مسيحا دم است و مشفق ليك‌

چو درد در تو نبيند كه را دوا بكند[٤]

من اين دلق ملمّع را بخواهم سوختن روزى‌

كه پير مى فروشانش به جامى بر نمى گيرد[٥]

دردمندى كه كند درد نهان پيش طبيب‌

درد او بى‌سببى قابل درمان نشود[٦]

پير دُردى كش ما گرچه ندارد زر و زور

خوش خطا بخش و خطا پوش خدايى دارد

از عدالت نبود دور، گرش پرسد حال‌

پادشاهى كه به همسايه گدايى دارد[٧]