جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٩٥ - غزل ١٤٣ بريد باد صبا دوشم آگهى آورد

گويا خواجه مى خواهد خبر از ناراحتى‌هاى پيش از مژده وصال جانان بدهد و بگويد: تا مژده پايان يافتن هجرانم نداده بودند، مرا در دورى‌اش چه ناله‌هاى بى‌حدّ و شمار بود و مى گفتم:

و يا بخواهد بگويد: چون خبر و مژده وصل حضرت دوست به من رسيد، از شوق ديدارش، فريادى بر آوردم كه حتّى ملكوتيان نيز از حال من آگاه شدند؛ لذا در بيت بعد مى گويد:

بخواهد بگويد: چون دست به دامن لطف الهى زدم تا به خويش راهم دهد، پذيرفتم و با پذيرفتنش پرچم پر افتخار خود را بر فلك بر افراشتم و ملكوتيان را از اين امر آگاه ساختم و به او گفتم:.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٧٢، ص ٤١٠.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٤١، ص ١٩٦.