جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٧ - مقدمه نقش استاد در تربيت سالك

خوش مى دهد نشان جلال و جمال يار

خوش مى كند حكايت عزّو وقار دوست‌[١]

دى پير مِى فروش كه ذكرش به خير باد

گفتا شراب نوش و غم دل بِبر زياد

گفتم به باد مى دهدم باده، نام و ننگ‌

گفتا قبول كن سخن و هرچه باد باد[٢]

پير گلرنگ من اندر حق ازرق پوشان‌

رخصت خبث نداد ورنه حكايتها بود[٣]

پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت‌

آفرين بر نظر پاك خطا پوشش باد[٤]

نخست موعظه پير مى فروش اين است‌

كه از معاشر ناجنس احتراز كنيد[٥]

روز اوّل كه به استاد سپردند مرا

ديگران را خرد آموخت، مرا مجنون كرد[٦]

دوش با من گفت پنهان، كاردانى تيز هوش‌

كز شماپنهان نشايد داشت راز مى فروش‌

گفت آسان گير بر خود كارها كز روى طبع‌

سخت مى گيردجهان برمردمان سخت كوش‌[٧]