جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١١٣ - غزل ١٣٢ به سر جام جم آنگه نظر توانى كرد

وگرنه ميان تو و معشوق حجابى نبوده و نيست؛ كه:

١٢٣٢

«انَّ الحِجابَ عَنِ الخَلْقِ، لِكَثْرَةِ ذُنُوبِهِمْ، فَأَمّا هُوَ فَلا يَخْفى‌ عَلَيْهِ خافِيَةٌ فى آناء اللَّيلِ وَالنّهار.»

[١]: (براستى كه محجوب بودن [خداوند] از مخلوقات به خاطر كثرت گناهان آنان است، امّا نسبت به خداوند هيچ چيز در هيچ لحظه از لحظات شب و روز پوشيده نيست.- نيز:

١٠٠٢

«وَانَّ الرّاحِلَ الَيْكَ قَريبُ المَسافَةِ، وَأَنَّكَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ الّا ان [وَلكنْ‌] تَحْجُبَهُمُ الاعمالُ السَّيّئَةُ [الآمالُ‌] دُونكَ.»

[٢]: (و همانا مسافت كسى كه به سوى تو كوچ مى كند، نزديك است، و به درستى كه تو از مخلوقات در حجاب نيستى، جز آنكه [يا: ولى‌] اعمال زشت [يا: آرزوهايى‌] كه به غير تو دارند، حجاب آنها مى شود.- به گفته خواجه در جايى:

و نيز در جايى ديگر مى گويد:

و همچنين در جايى مى گويد:

[١] - بحار الانوار، ج ٣، ص ١٥، روايت ١.

[٢] - اقبال الاعمال، ص ٦٨.

[٣]. ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣١٥، ص ٢٤٤.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣١٦، ص ٢٤٥.