رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٦٦ - باب سيم سنن الاستطابة المطلقة

اين باب روايت كرده‌[١]، پس قياس حلق رأس مولود و عقيقه براى او بر مناسك منى وجهى ندارد.

و ثانياً: آنكه وجوب تقديم ذبح بر حلق در مناسك منى مسلّم نيست، بلكه رعايت ترتيب آنجا مستحب است؛ چنانكه شيخ طوسى- ;- در خلاف گفته است‌[٢] و در مبسوط و نهايه، بلوغ هدى به محلّ و رحل خود- كه منى است- اكتفا كرده‌[٣] و اين قول مختار ابن ادريس‌[٤] است در سرائر.

و ابو الصلاح حلبى گفته: تقديم حلق بر ذبح جايز نيست و متعرّض استحباب تقديم ذبح نشده‌[٥] و بعضى منع استحباب نيز كرده‌اند، قائل به تخيير و نافى ترتيب شده‌اند مطلقاً.

و صريح صحيحه عبد اللّه بن سنان و صحيحه ابن ابي عمير عن جميل عن أبي عبد اللّه (ع) و غيرهما من الأخبار، در نفى لزوم ترتيب نصّ است.

و ثالثاً: آنكه تقديم ذبح در منى‌، بر تقدير تسليم وجوب، شرط صحت و إجزاء نيست، بلكه تأخير مجزى و صحيح است اجماعاً، اگر چه إثم بر آن مترتّب باشد بر قول بعضى كه قائل به وجوب باشند.

پس در باب عقيقه التزام ترتيب ميان ذبح و حلق و ختان كه مطلوب شارع مجرد ايقاع آنها است در روز هفتم، على سبيل الاستحباب چه صورت دارد؟ و از آنچه بيان كرديم معلوم شد كه روايت رئيس المحدّثين در كافى [از] محمد بن يحيى عن محمد بن احمد

[١]. الكافى، ج ٦، ص ٢٩، ح ١ و ٢.

[٢]. الخلاف ٢، ص ٣٤٥، مسأله ١٦٨.

[٣]. المبسوط ١، ص ٣١٤؛ النهاية، ص ٢٦١.

[٤]. السرائر ١، ص ٥٩٩.

[٥]. الكافي في الفقه، ص ٢١٨.