رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٧٢ - باب بداءة القول في الطهارات

شد.

و شيخ طوسى در مبسوط[١] و ابن ادريس در سرائر[٢]- رحمهما اللّه تعالى- مى‌گويند:

مس خط مصحف بى‌وضو مكروه است و حرام نيست.

و من اين قول را ضعيف و مخالف ظاهر قرآن و حديث مى‌بينم.

چهارم: از براى تلاوت قرآن، خواه واجب باشد و خواه مندوب‌[٣]، وضو مندوب است و شرط كمال است، نه شرط صحت، چنانچه در طواف مندوب نيز شرط صحت نيست، على الأصحّ.

پنجم: از براى حمل مصحف واجب يا مستحب، وضو مستحب است و شرط كمال است، نه شرط مشروعيّت و استحباب وضو اينجا از جهت تعظيم مصحف است، حمل به هر طريق كه واقع شود، اگر چه در خريطه‌[٤] يا در صندوق يا در قلامه- به ضم قاف و تشديد لام، يعنى مقلمه و محبرة[٥]- بوده باشد و حامل خريطه يا صندوق يا قلامه را حمل كند و اگر چه حمل به گرفتن علاقه‌[٦] يا بند يا غلاف يا امثال آن بوده باشد.

ششم: از براى دخول مسجد، هر مسجدى كه بوده باشد، وضو مستحب است به جهت تعظيم مسجد و اگر چه دخول از براى نماز نبوده باشد و دليل، حديثى‌

[١]. المبسوط، ج ١، ص ٢٣ و ٢٤.

[٢]. السرائر، ج ١، ص ٥٧.

[٣]. در« الف» و« ص» و« د»: سنت.

[٤]. خريطه: كيسه و مانند آن.

[٥]. قلامه: محل وضع قلم و محبرة: محل وضع دوات و مركّب و در« ص» و« ب» مجره است و در« ب» و بعضى از نسخه‌ها« مجره» آمده است.

[٦]. علاقه: بند يا دسته.