رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٨٩ - تحقيقى در تنجيس متنجس

اين رساله همراه باالعقود المعضلة در سال ١٣٤٣ ه. ق. چاپ شده است.

٨. رسالة في تنجيس المتنجس بعد زوال العين، احمد بن ابراهيم درازى بحرانى (مي ١١٣١ ه. ق.)

نويسنده اين رساله را در رد سخنان فيض كاشانى نگاشته است.[١]

٩. اثبات تنجيس المتنجس، مهدى بن ابراهيم دجيلى كاظمى (م ١٣٣٩ ه. ق.)

اين كتاب در رد شيخ مهدى خالصى فقيه معاصر نويسنده تدوين شده است.[٢]

١٠. الينبوع المنجس في رد من قال: إنّ المتنجس لا ينّجس، صفى الدين بن فخرالدين طريحى (م بعد ١١٠٠ ه. ق.)

سيد عبدالكريم موسوى جزايرى از جمله فقيهانى است كه فتوا به عدم سرايت نجاست از متنجس داده است و رساله كوچكى در اين موضوع نگاشته است. قبل از ترجمه اين رساله جهت آشنايى خوانندگان با وى، شرح كوتاهى از زندگانى او را مى‌آوريم.

مير عبداللطيف خان شوشترى (١١٧٢- ١٢٢٠ ه. ق.) شاگرد سيد عبدالكريم جزايرى در شرح حال استاد خود، چنين مينگارد:

السيد العليم ذو الفضل العظيم السيد عبدالكريم بن سيد جواد، فاضلى نحرير و عالمى بى نظير و سرآمد پارسايان و عباد و سرخيل اصحاب مكرمت و سداد و در اكثرى از علوم خاصه فقه و حديث امام همام و در مجاهدات و رياضات و قوت عبادت از كبراى اولياى عالى مقام بود.

[١]. همان.

[٢]. همان، ج ١ ص ٨٧.