رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٩٠ - تحقيقى در تنجيس متنجس
از سن صبا تا حين رحلت كه از شصت متجاوز عمر يافت در تحصيل معارف دينيه، آبله پا و در نشر علوم و حق طلبى به اعتلا و به غايت كريم النفس و وارسته و بسى قانع و بى ساخته بود. شرح كيفيت سلوك و رياضات آن مجاهد را مقامى عظيم بايد و تفصيل آن در حوصله تحرير نمىآيد و اگر در كليات و آنچه نوشته ميشود مسامحه نرود نيز دفترها به آن مشحون گردد.
مدتها به شراكت فرزند اكبر او سيد محمد در خدمتش استفاده نمودهايم. در اين ظرف ايام هرگز نديدم كه از امور مَسْنُونه از صوم و صلاة و دعوات مأثوره چيزى از او فوت شود و يا فعلى كه در شرع مذموم باشد از او سرزند، حتى در افعال مباحه نيز به احتياط بود.
از آقاى محمدباقر بهبهانى و سيد محمد مهدى طباطبايى [بروجردى] سيد بحر العلوم كه از اعلام افاضل سموّ المكان و سر آمد مجتهدين عالى شأن بود، اجازه عامّه تحصيل نموده، روزگارى به عزت و احترام گذرانيد. در سفر مشهد مقدس رضوى از استاد الحكما ميرزا محمد مهدى خراسانى به قدر فرصت استفاده حكميات نمود.
در فتاوى به غايت محتاط بود و از قبول هدايا و احسان از مردم حتى از كرام خلق از دوستان احترازى تمام داشت و به لقمه نام جوين كه از بعض اراضى موروثى به او مىرسيد، مىساخت.
مصنفات بسيارى در هر فن از مآثر قلم او بر صفحه عالم به يادگار است كه متذكر آنها نيستم.
دو سال قبل از وفاتش از وفور اشفاق استادانه مكتوبى در بنگاله از آن