رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٢٦ - باب دوم آداب الاستنجاء

فرموده است: «لا تستنجوا بالعظم و الروث؛ فإنّها زاد اخوتكم الجن»[١] يعنى مطعوم جن است و روايت كرده‌اند كه فرموده است: عظام طعام جن و ارواث طعام دوابّ ايشان است.[٢] اين حكم پيش اصحاب ما محل اجماع است. و از فقهاى عامه أبو حنيفه و مالك مخالفت كرده‌اند و هرگاه به مطعوم جن استنجاء حرام بوده باشد از جهت احترام، پس به مطعومات آدمى حرام خواهد بود به طريق اولى؛ چه انس به احترام، احق از جن است.

[٩٨] مسألة: استنجاء به جميع مطعومات انسان حرام است، خصوصاً نان و گوشت و فواكه و قند و نبات و ادويه و امثال آن؛ چه احترام آنها بيشتر است.

[٩٩] مسألة: اگر كسى- العياذ باللّه دانسته به اوراق مصحف مجيد استنجاء كند، كافر گردد و داخل كفار و حليله او از حباله زوجيّت بيرون آمده بر او حرام و از او بائن مى‌شود، هرچند اين عمل به قصد استخفاف نكرده باشد.

و هرچه اسمى از اسماء كريمه الهى حسنى بر آن مكتوب يا منقوش بوده باشد، همين حكم دارد.

و كتب علوم دينيه از احاديث و معرفة اللّه وفقه و تفسير نزد من، در حكم تحريم داخل است، اما سبب ارتداد و كفر نيست إلّا به قصد استخفاف.

[١٠٠] مسألة: استنجاء به تربت مباركه مقدسه أبي عبد اللّه الحسين (ع)- كه ترياق سموم و دواى امراض است- حرام و به قصد استخفاف سبب كفر و ارتداد است، و تربت ساير مشاهد مقدسه معصومين نيز همين حكم دارد.

[١٠١] مسألة: طهارت ادوات شرط است، و استنجاء به جسمى كه نجس يا

[١]. مستدرك الوسائل، ج ١، ص ٢٨٠، ح ٦٠١؛ كنز العمال، ج ٩، ص ٣٥٤، ح ٦٤١٦، با اختلاف در الفاظ.

[٢]. كنز العمال، ج ٩، ص ٣٥٤، ح ٦٤١٧.