رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٢٥ - باب دوم آداب الاستنجاء

صلب كه مزيل عين و قالع اجزاء نجاست تواند بود و نهى از استعمال آن وارد نشده باشد، مجزى است.

و استنجاء به كرسف از ثانى السبطين- يعنى أبي عبد اللّه الحسين (ع)- مروىّ است‌[١] و سلّار بن عبد العزيز اعتبار كرده است كه جسمى ارضى باشد كه اصل و ماده‌اش زمين بوده باشد[٢].

و ابن الجنيد ميگويد: آجر و خزف مجزى نيست، مگر آنكه ملابس طين يا تراب يابس باشد[٣].

و در حديث شريف رسول اللّه ٦ وارد است كه: «و استطب بثلاثة أحجار أو ثلاثة أعواد أو ثلاث حثيات من تراب»[٤]. «استطب» صيغه امر است از استطابه، و آن طلب پاك بودن است و «اعواد» جمع عود است، يعنى با سه چوب. و «حثيات» به تحريك حاء مهمله و ثاء مثلثه جمع «حثية» است، يعنى با سه كف از خاك.

[٩٦] مسألة: واجب است كه اجسام استنجاء طاهر بوده باشد و نجس مجزى نيست، به نص و اجماع‌[٥].

[٩٧] مسألة: استنجاء به عظم و روث- يعنى استخوان و سرگين حيوان- مطلقاً[٦] حرام است و رسول خدا ٦ از آن نهى تحريمى كرده و در بعضى از روايات‌

[١]. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٥٨، ب ٣٥ از ابواب احكام الخلوة، ح ٣ و كرسف يعنى پنبه.

[٢]. المراسم، ص ٣٢.

[٣]. آن را شهيد در ذكرى، ج ١، ص ١٧١ نقل نموده است.

[٤]. المعتبر، ج ١، ص ١٣١.

[٥]. نگاه كنيد به: خلاف، ج ١، ص ١٠٦ و غنية النزوع، ص ٣٦؛ منتهى المطلب، ج ١، ص ٧٦ و تحرير، ج ١، ص ٦٥.

[٦]. در حاشيه نسخه آمده است:« يعنى خواه مأكول و خواه غير مأكول، و خواه طاهر، و خواه غير طاهر»( منه ;).