راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٧٨ - بيان نفخه صور
اعضايش عجايبى است كه از برانگيختن و باز گردانيدن او در قيامت بسيار شگفت انگيزتر است، از كسى كه اين همه قدرت را در صنع خداوند مشاهده مىكند چگونه مىتواند قدرت و حكمت خداوند را در مسائل قيامت انكار كند و اگر در ايمان تو فتورى است با توجّه به آفرينش نخست خود نظر كن كه آفرينش دوّم نظير آن بلكه آسانتر از آن است و اگر ايمان تو به آن قوى است دلت را به اين هولها و خطرها كه در پيش رو دارى متوجّه كن و در آنها بينديش و عبرت گير تا آسايش و قرار از دلت رخت بندد و به آمادگى براى عرض اعمال به پيشگاه خداوند جبّار بپردازد و نخست در اين بينديش كه چگونه از شدّت نفخه صور كه يك صيحه بيش نيست و گوش ساكنان گورها را مىكوبد قبرها از روى مردگان شكافته شده و مردگان يكباره برانگيخته مىشوند.
اكنون تصوّر كن كه تو با چهرهاى دگرگون و تنى سراسر خاك آلود از گور برجستهاى در حالى كه از شدّت اين صيحه بهت زده شده و چشمانت را به سوى آن خيره كردهاى، و خلايق يكباره از گورهايشان كه در آنها بلاهاى طولانى ديدهاند برخاستهاند و علاوه بر غم و اندوه بسيار و شدّت انتظار براى دانستن سرانجام كار خود از كثرت بيم و هراس زبانشان بند آمده است، چنان كه خداوند مىفرمايد: وَ نُفِخَ في الصُّورِ فَصَعِقَ من في السَّماواتِ وَ من في الْأَرْضِ إِلَّا من شاءَ الله ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ«١» و نيز: فَإِذا نُفِخَ في الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ«٢» و نيز: فَإِذا نُقِرَ في النَّاقُورِ، فَذلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ«٣» و نيز: وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ، فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ، وَ نُفِخَ في الصُّورِ فَإِذا هُمْ من الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ، قالُوا يا وَيْلَنا من بَعَثَنا من مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ«٤». و اگر در
«١» زمر / ٦٨: و در صور دميده مى شود و تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند مى ميرند مگر كسانى كه خدا بخواهد سپس بار ديگر در صورد دميده مى شود، ناگهان همگى به پا مى خيزند و در انتظار (حساب و جزا) هستند.
«٢» مومنون / ١٠٢: هنگامى كه در صور دميده مى شود هيچ گونه نسبى ميان نخواهد بود، و از يكديگر تقاضاى كمك نمى كنند (چون كارى از كسى ساخته نيست ).
«٣» مدثر / ٨ و ٩: هنگامى كه در صور دميده شود، آن روز روز سختى است .
«٤» يس / ٤٨ تا ٥٣: و مى گويند اگر راست مى گوييد وعده (قيامت ) كى خواهد بود؟ ((اما) جز اين انتظار نمى كشند كه يك صيحه عظيم اسمانى آنهارا فرو گيرد در حالى كه مشغول جدال (در امور دنيا) هستند، و (چنان غافلگير مى شوند كه حتى ) نمى توانند وصيتى كنند يابه سوى خانواده خود باز گردند (بار ديگر) در صور دميده مى شود آنه ناگهان از قبرها به سوى (دادگاه ) پروردگارشان مى شتابند، مى گويند اى واى بر ما چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت (آرى ) اين همان است كه خداوند رحمان وعده داده بود و فرستادگان (او) راست گفته اند.