راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٩ - مرابطه پنجم مجاهده است
اين گريه چشمانت را از دست دادى، گفت: اگر براى چشمانم در نزد خدا خيرى است آنچه را در دنيا از دست دادهاند براى آنها زيان ندارد، و اگر در نزد خدا براى آنها شرى است گريهاى طولانىتر از اين در پيش روى خود دارند، و سپس روى گردانيد، گفتيم برخيزيم و برويم كه به خدا سوگند او در چيزى است و ما در چيزى ديگر.
معاذه عدويّه چون روز فرا مىرسيد، مىگفت: اين روزى است كه من در آن مىميرم و در آن چيزى نمىخورد تا شب مىشد، و چون شب فرا مىرسيد، مىگفت اين شبى است كه من در آن مىميرم و تا بامداد نماز مىخواند.
ابو سليمان دارانى گفته است: شبى در نزد رابعه بيتوته كردم ديدم او در محرابش ايستاد و من در گوشهاى از خانه به نماز ايستادم. او تا سحرگاه همچنان در محرابش ايستاده بود، و من در اين هنگام گفتم: پاداش كسى كه ما را بر قيام امشب نيرو بخشيد چيست؟ رابعه گفت:
پاداش او آن است كه فردا را روزه بداريم.
شعوانه در دعاى خود مىگفت: پروردگارا چقدر مشتاقم به لقاى تو، و چقدر بزرگ است اميدم به پاداش تو تو آن بخشندهاى كه آرزوى آرزومندان به يأس نمىانجامد، و شوق مشتاقان در پيشگاه تو ضايع نمىگردد. بار خدايا اگر اجل من نزديك است و هيچ عملى از من مرا به تو مقرّب نساخته است اعتراف به گناه را وسيله دفع ناراحتى و آرامش خود قرار مىدهم. پس اگر عفو كنى چه كسى از تو بدان سزاوارتر، و اگر عذابم فرمايى چه كسى از تو در اين امر عادلتر است. بار الها در نظر كردن بر نفس خويش و حفظ صلاح آن بر وى ستم كردم و آنچه براى او باقى است حسن نظر تو است. واى بر وى اگر او را سعادتمند نفرمايى، خداوندا تو در دوران زندگىام پيوسته به من نيكى فرمودهاى، پس از مرگم نيكى خود را از من دريغ مدار، از آن كسى كه در روزهاى زندگىام با احسان خود مرا همواره سرپرستى كرده اميدوارم كه پس از مرگم با غفران و آمرزش خويش حاجتم را برآورد، پروردگارا چگونه ممكن است از حسن نظر تو پس از مرگم نوميد شوم در حالى كه در ايّام زندگىام جز نيكى به من مبذول نداشتى، بار الها اگر گناهانم مرا مىترساند دوستى من به تو مرا پناه مىدهد. در امر من به چيزى اقدام فرما كه تو اهل و شايسته آنى، و با فضل خود به آن كه نادانى او را فريفته است بازگرد. خداوندا اگر خوارى مرا مىخواستى هدايتم نمىكردى و اگر قصد رسوا كردن مرا داشتى گناهانم را نمىپوشاندى. پس از آنچه مرا به آن هدايت كردهاى برخوردارم فرما و چيزى را كه بدان گناهانم را پوشاندهاى برايم پايدار بدار، بار الها گمان نمىكنم حاجتى كه عمرم را در آن صرف كردهام ردّ فرمايى، خداوندا اگر گناهى نكرده بودم