مى‌گويم: ما اكنون از آنچه غزّالى در اين باره ذكر كرده صرف نظر مى‌كنيم زيرا بسيارى از آنها از افتراهاى پيشينيان اوست كه براى ترويج اغراض فاسد خويش بهم بافته‌اند. از اين رو بايد آنچه را اصحاب ما از طرق و مآخذ صحيح نقل كرده‌اند ذكر كنيم.

يكى از دانشمندان ما در كتاب خود كه آن را درباره وفات پيامبر صلّى الله عليه و آله و سبب اختلاف صحابه پس از او تصنيف كرده«١» پس از ذكر حديث حجّة الوداع و وصيّت آن حضرت در روز غدير خم و مطالب مربوط به آن چنين نوشته است: پيامبر صلّى الله عليه و آله نزديكى اجل خود را مى‌دانست و بيم داشت منافقان و دوستان آنها خلافت را غصب كنند، و اينها هزار مرد بودند لذا پرچمى براى اسامة بن زيد ترتيب و اكثر مهاجران و انصار را تحت فرماندهى او قرار داد و از وى خواست كه به همراه آنها به سوى محلّى از كشور روم كه پدرش در آن جا كشته شده بود رهسپار شود تا پس از وفات آن حضرت كسى كه طمع حكومت و خلافت داشته باشد در مدينه باقى نماند و اين امر براى امير مؤمنان عليه السّلام به انجام برسد و در آن جا منازعى وجود نداشته باشد. از اين رو به دستور پيامبر صلّى الله عليه و آله اسامه اردوگاه سپاه خود را در چند ميلى مدينه قرار داد و آن حضرت مردم را به خروج از آن و پيوستن به سپاه اسامه تشويق مى‌كرد. ليكن در اين ميان بيماريى كه سبب وفات او شد عارض آن حضرت گرديد. هنگامى كه احساس بيمارى فرموده است علىّ بن ابى طالب عليه السّلام را گرفت و فرمود: مأمور شده‌ام كه براى اهل بقيع استغفار كنم. جمعى از مهاجران و انصار نيز آن حضرت را همراهى كردند، چون در بقيع حاضر شدند فرمود: «سلام بر شما اى اهل قبور گوارا باد بر شما آنچه در آنيد و برتر از چيزى است كه مردم در آنند. فتنه‌ها مانند پاره‌هاى شب تاريك يكى پس از ديگرى رو آورده است»، و براى آنها بسيار طلب آمرزش فرمود سپس رو به امير مؤمنان عليه السّلام كرد و

«١» ظاهرا اين كتاب كه(( التهاب نيران الاحزان )) نام دارد تاليف يكي از دانشمندان بحرين است و بنابر اين انجه شنيده ايم نسخه مخطوطي از ان در كتابخانه عمومي امام امير المومنين عليه السلام در نجف اشرف موجود است.