«خوشا به حال كسى كه به اسلام هدايت شده و روزى او به اندازه كفاف بوده و به آن خشنود است»«١» و نيز فرموده است: «هر كس به روزى اندك خشنود باشد خداوند به عمل اندك او خشنود خواهد بود»«٢» و نيز فرموده است: «هرگاه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد او را مبتلا مى‌كند اگر شكيبايى ورزد او را اختيار، و اگر خشنود باشد او را انتخاب مى‌كند»«٣» و نيز: «هنگامى كه روز قيامت شود خداوند در گروهى از امّتم بالهايى مى‌روياند كه از قبرهايشان به سوى بهشت پرواز و در آن به هر گونه كه بخواهند گردش و تنعّم مى‌كنند، فرشتگان به آنها مى‌گويند: آيا حساب را ديده‌ايد؟ پاسخ مى‌دهند: حساب را نديده‌ايم، مى‌گويند: آيا از صراط گذر كرده‌ايد: پاسخ مى‌گويند: صراط را نديده‌ايم، به آنها مى‌گويند:

آيا جهنّم را ديده‌ايد؟ مى‌گويند: چيزى نديده‌ايم، فرشتگان به آنها مى‌گويند: شما از كدام امّتيد، پاسخ مى‌دهند: از امّت محمّد صلّى الله عليه و آله، مى‌گويند: شما را به خدا سوگند مى‌دهيم به ما بگوييد اعمالتان در دنيا چه بوده است، پاسخ مى‌دهند: در ما دو خصلت بوده كه خداوند به فضل و رحمت خود ما را به اين مرتبه رسانيده است، مى‌گويند آن دو خصلت چه بوده است، پاسخ مى‌دهند: ما در خلوت شرم مى‌كرديم كه او را معصيت كنيم، و به اندك چيزى كه نصيب ما مى‌شد خشنود بوديم، فرشتگان مى‌گويند: اين سزاوار شماست»«٤».

و نيز فرموده است: «به دل از خداوند خشنود باشيد تا به پاداش فقر خود دست يابيد و گرنه ثوابى نخواهيد يافت»«٥».

در اخبار موسى عليه السّلام آمده است: هنگامى كه بنى اسرائيل به موسى عليه السّلام گفتند: از پروردگارت براى ما چيزى را بپرس كه چون ما آن را انجام دهيم از ما خشنود شود.

موسى عليه السّلام عرض كرد: بار خدايا! آنچه را اينها گفتند شنيدى، خداوند فرمود: اى موسى! به آنها بگو: از من خشنود باشند تا من از انها خشنود باشم. گواه اين مطلب روايتى است كه از پيامبر ما صلّى الله عليه و آله نقل شده كه فرموده است: «هر كس دوست دارد بداند نزد خداوند چه منزلتى دارد بنگرد خداوند را نزد او چه منزلتى است چه حق تعالى بنده را در جايگاهى قرار مى‌دهد

«١» سنن ترمذى و پيش از اين آورده شده است .

«٢» كافى كلينى ، ج ٢، ص ١٣٧، باب قناعت .

«٣» پيش از ذكر شده است .

«٤» ابن حبان در ضعفاء، ابو عبدالرحمان سلمى از حديث انس با اختلافى اندك .

«٥» پيش از اين ذكر شده است .