راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٦٠ - بيان عذاب قبر

نمى‌پذيرد، خداوند مى‌فرمايد: او را باز گردانيد و آنچه را از بدى برايش آماده ساخته‌ايم به او نشان دهيد. من به او وعده داده‌ام: مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ ... و او آواز نعلين فرشتگان را در آن موقع كه باز مى‌گردند مى‌شنود تا آنگاه كه به او مى‌گويند: اى فلان پروردگار تو كيست؟

دين تو چيست و پيامبرت كيست؟ مى‌گويد: نمى‌دانم، به او مى‌گويند: واقعا هم نمى‌دانى، در اين هنگام شخصى زشت روى، بد بوى و زشت جامه وارد مى‌شود و مى‌گويد: بشارت باد تو را به خشم خداوند و به عذاب دردناك جاويد! او مى‌گويد: خداوند تو را به بدى بشارت دهد تو كيستى؟ مى‌گويد: من عمل زشت تو هستم به خدا سوگند تو در نافرمانى خداوند شتاب و در طاعت او درنگ مى‌كردى، خداوند تو را به بدى پاداش دهاد، او مى‌گويد: خداوند تو را جزاى بد دهاد. سپس مأمورى كر و گنگ و كور بر او گمارده مى‌شود و با او گرزى از آهن است كه اگر جنّ و انس گرد هم آيند تا آن را بر دارند قادر بر آن نخواهند بود، و اگر بر كوهى زده شود خاك مى‌گردد، با اين گرز يك ضربت به او مى‌زند كه به خاك تبديل مى‌شود. پس از آن روح به او باز گردانيده مى‌شود و ضربت ديگرى به گردن او مى‌زند كه هر چه بر روى زمين است جز جنّ و انس آواز آن را مى‌شنوند. سپس ندا كننده‌اى ندا مى‌كند كه براى او دو صفحه از آتش بگسترانيد و درى به سوى دوزخ برايش بگشاييد، پس دو صفحه از آتش برايش مى‌گسترانند و درى به سوى آتش به رويش باز مى‌كنند.»«١»

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) كافى به سند خود از امير مؤمنان عليه السّلام روايت كرده كه فرموده است: «فرزند آدم چون در واپسين روز از روزهاى دنيا و نخستين روز از روزهاى آخرت قرار گيرد مال و فرزند و عملش براى او مجسّم مى‌شود. او به مالش توجّه مى‌كند و مى‌گويد: به خدا سوگند من بر تو بسيار حريص و بخيل بودم، اينك چه كمكى براى من دارى؟ مى‌گويد: كفنت را از من بگير. سپس به فرزندانش رو مى‌كند و مى‌گويد: به خدا سوگند من دوستدار و نگهدار شما بودم، اكنون چه كمكى براى من داريد؟ پاسخ مى‌دهند: ما تو را به حفره‌ات مى‌رسانيم و در آن تو را دفن مى‌كنيم سپس به عملش توجّه مى‌كند و مى‌گويد: به خدا سوگند من به تو رغبت نداشتم و تو بر من گران بودى اكنون تو را به من چه كمكى است؟ مى‌گويد: من در گورت و در روزى كه برانگيخته مى‌شوى و تا آنگاه كه من و تو را بر پروردگارت عرضه مى‌كنند همنشين تو هستم.» فرمود: اگر ميّت دوست خدا باشد