مى‌گويم: سپس غزّالى درباره شفاعت مؤمنان حديثى از انس ذكر كرده و ما از طريق خاصّه (شيعه) آنچه را از امام صادق عليه السّلام روايت شده است نقل مى‌كنيم: فرموده است: «در روز قيامت بنده‌اى را مى‌آورند كه داراى هيچ حسنه‌اى نيست، به او گفته مى‌شود: به ياد بياور و بگو كه آيا حسنه‌اى دارى؟ به ياد مى‌آورد و مى‌گويد: اى پروردگار! من حسنه‌اى ندارم جز اين كه فلان بنده مؤمن تو از كنار من گذشت و از من آب خواست تا وضو بگيرد و نماز بگزارد و من آب به او دادم. آن بنده مؤمن فرا خوانده مى‌شود و اين را به ياد مى‌آورد و مى‌گويد: آرى اى پروردگار! من از كنار او عبور كردم و از او مقدارى آب خواستم كه به من داد و با آن وضو گرفتم و نماز گزاردم، خداوند مى‌فرمايد: اين بنده‌ام را وارد بهشت كنيد»«٢».

چگونگى حوض‌

بدان حوض مكرمت بزرگى است كه خداوند آن را به پيامبر ما صلّى الله عليه و آله اختصاص داده و اخبارى گوياى چگونگى آن است و ما اميدواريم كه خداوند در دنيا دانش آن و در آخرت چشيدن از آن را روزى ما فرمايد چه از ويژگيهاى آن اين است كه هر كس از آن بياشامد هرگز تشنه نخواهد شد. گفته‌اند: هنگامى كه سوره كوثر نازل گرديد پيامبر صلّى الله عليه و آله فرمود: آيا مى‌دانيد كوثر چيست؟ گفتند: خداوند و پيامبرش داناتر است، فرمود: «آن نهرى است در بهشت كه پروردگارم آن را به من وعده داده و در آن خير بسيار است، آن حوضى است كه امّت من در روز قيامت بر آن وارد مى‌شود، آبخوريهاى آن به عدد ستارگان است»«٣».

گفته‌اند: «پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله فرمود: ميان دو طرف حوض من مانند فاصله ميان مدينه و صنعاء يا ميان مدينه و عمّان است»«٤».

روايت شده است هنگامى كه سوره إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ«٥» نازل شد پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله فرمود:

«١» مجمع الزوائد، ج ١٠، ص ٣٨١.

«٢» كتاب حسين بن سعيد اهوازى ، بحار، كتاب عدل و معاد.

«٣» ابن ابى شبيه ، احمد، مسلم ، ابوداوود، نسايى ، ابن حرير، ابن منذر، ابن مردويه ، سنن بيهقى از حديث انس ، الدرالمنثور، ج ٦، ص ٤٠١.

«٤» صحيح مسلم ، ج ٦، ص ٧١.

«٥» كوثر / ١: ما به تو كوثر را داديم .