راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٤٦ - بيان احوال قبر و گفتار عارفان بر قبور
كلّ شىء قدير.»«١»
امام رضا عليه السّلام فرموده است: «هر بندهاى كه قبر مؤمنى را زيارت كند و هفت بار إِنَّا أَنْزَلْناهُ في لَيْلَةِ الْقَدْرِ بر آن بخواند خداوند او و صاحب قبر را مىآمرزد.»«٢»
غزّالى مىگويد: پيامبر صلّى الله عليه و آله فرموده است: «هر كس قبر پدر و مادرش يا يكى از آنها را در هر جمعه زيارت كند خداوند او را مىآمرزد و او را نيكوكار ثبت مىكند.»«٣»
از ابن سيرين نقل شده كه پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله فرموده است: پدر و مادر انسان مىميرند در حالى كه او نسبت به آنها بد رفتار بوده است و پس از مرگشان او براى آنها دعا مىكند، خداوند او را از جمله نيكو كاران به ثبت مىرساند.»«٤»
پيامبر صلّى الله عليه و آله فرموده است: «هر كس قبر مرا زيارت كند شفاعت او بر من واجب شده است.»«٥»
و نيز: «كسى كه براى رسيدن به ثواب الهى مرا در مدينه زيارت كند روز قيامت شفيع و گواه او خواهم بود.»«٦»
كعب گفته است: هيچ سپيده صبحى نمىدمد جز اين كه هفتاد هزار فرشته فرود مىآيند و گرداگرد قبر پيامبر صلّى الله عليه و آله را مىگيرند و بالهاى خود را بدان مىزنند و به آن حضرت درود مىفرستند تا شب شود، در اين هنگام آنها بالا مىروند و فرشتگانى به تعداد آنها فرود مىآيند و همان كار را انجام مىدهند تا آنگاه كه زمين شكافته شود و آن حضرت با هفتاد هزار فرشته كه پيوسته او را تعظيم مىكنند بيرون آيد.
مىگويم: غزّالى سپس آنچه را مربوط به زيارت قبور و آداب آن و جز اينهاست ذكر كرده است كه چون نمىتوان بر آنها اعتماد كرد از آنها چشم مىپوشيم و به جاى آنها آنچه را از طريق خاصّه (شيعه) از امام صادق عليه السّلام وارد شده است ذكر مىكنيم:
از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه از آن حضرت پرسيدند چگونه بر اهل قبور سلام كنيم؟
فرمود: «مىگويى: السّلام على أهل الدّيار من المؤمنين و المسلمين أنتم لنا فرط و نحن إن
«١» همان ماخذ، باب التعزيه و الجزع ، شماره ٣٩ و ٤٠.
«٢» همان ماخذ، باب التعزية والجزع ، شماره ٣٩ و ٤٠.
«٣» النوايه حكيم ترمذى از حديث ابى هريره به سند ضعيف ، الجامع الصغير.
«٤» عراقى گفته است : القبور ابن ابى الدنيا و اين حديثى مرسل است و اسناد آن صحيح مى باشد.
«٥» مسند، بزار از حديث عبدالله بن ابراهيم غفارى ؛ مجمع الزوائد، ج ٤،ص ٢.
«٦» طبرانى نظير آن از حديث ابن عمر، و ابن السكن آن را صحيح دانسته است ؛ (المغنى ).