راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٢٥ - در بيان معناى رضا به قضاى الهى و حقيقت و فضيلت آن
زيرا در شنيدن چيزى كه از انواع شطحيّات و طامّات است و بر سبيل لاف و گزاف گفته شده سودى نيست و به فرض صحّت كسانى كه اهل آن هستند امثال آنها را به دست مىآورند.
ما اين كتاب را با ذكر حديثى به پايان مىرسانيم كه غزالى آن را ضمن چيزهايى كه ما آنها را حذف كرديم از امير المؤمنان عليه السّلام نقل كرده كه:
آن حضرت فرموده است: از پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله درباره سنّت او پرسيدم، فرمود: معرفت سرمايه من خرد اساس دين من، محبّت ابزار من، شوق مركب من، ياد خدا همدم من، اطمينان گنج من، اندوه رفيق من، عمل سلاح من، صبر رداى من، رضا دستاورد من، فقر مباهات من، زهد پيشه من، يقين نيروى من، راستى شفيع من، طاعت سپر من، جهاد خوى من و روشنى چشمم در نماز است.«١»»
كتاب محبّت و لواحق آن از كتاب المحجة البيضاء به وسيله مؤلّف آن محسن بن مرتضى به پايان رسيد، خداوند به فضل و كرم خود او را از محبّان او، و مشتاقان و انس گيرندگان و رضامندان به قضاى او قرار دهد. پس از آن به خواست خداوند متعال كتاب نيّت و صدق و اخلاق ذكر مىشود.
«١» عراقى گفته است : آن را قاضى عياض از حديث على بن ابى طالب (عليه السلام ) نقل كرده است و من هيچ سندى براى آن نيافتم .