راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١١ - كتاب محبّت و شوق و رضا و انس

جلد هشتم‌

كتاب محبّت و شوق و رضا و انس‌

و اين ششمين كتاب از بخش منجيات المحجة البيضاء في تهذيب الاحياء است بسم الله الرّحمن الرّحيم ستايش ويژه خداوندى است كه دلهاى دوستانش را از توجّه به متاع دنيا و زيباييهاى آن منزّه داشته، و نيّات آنها را از ملاحظه غير حضرت او پاكيزه گردانيده، سپس آنها را براى اقامت بر بساط عزّت خود برگزيده و به اسماء و صفات خود بر دلهاى آنها تجلى كرده تا به انوار معرفت او فروزان شدند. پس از آن از سبحات وجه خود پرده برگرفت تا به آتش محبّت او سوختند سپس به كنه جلال خود از آنان محجوب گرديد، تا در ميدان پهناور عظمت و كبريايى او حيران و سرگردان شدند و هر زمان براى ملاحظه حقيقت جلال او به پا خاستند خرد و بينش خود را مستغرق بهت و حيرت يافتند و هرگاه در صدد بر آمدند كه نوميدانه از او باز گردند از سراپرده جلال او ندا رسيد: اى كسى كه به سبب نادانى و شتاب خود از وصول به حق نوميدى، شكيبا باش. از اين رو آنان در ميان ردّ و قبول و منع و وصول همچنان غريق درياى معرفتش، و سوخته آتش محبّتش باقى ماندند.

و درود بى كران و سلام فراوان بر محمّد مصطفى صلّى الله عليه و آله بدان حدّ كه در خور كمال نبوّت اوست و بر خاندانش كه مهتران و پيشوايان خلق و راهنمايان و زمامداران حقّ‌اند و بر اصحاب او باد.

امّا بعد بى شكّ دوست داشتن خداوند عاليترين هدف همه مقامات و بلندترين قلّه رفيع درجات است چه پس از ادراك اين محبّت هيچ مقامى نيست، جز اين كه ثمره‌اى از